Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Anderhalf jaai heeft de moeder nog het geluk dier twee mogen aanschouwen, den 19*® Maart 1865 hun eerste kind, naar haren echtgenoot Isaac geheeten, nog ten doop gehouden - tien dagen later is zij overleden. Het huwelijk van Laurillard is met twee zonen en twee dochters gezegend. Hij heeft ze alle vier volwassen, gehuwd, onafhankelijk mogen zien. Hij heeft den grootsten slag, dien een man treffen kan, niet behoeven te ondergaan - hij heeft zijne vrouw niet overleefd, hij is overleefd door haar. Gelijk door zijne verschillende gemeenten, is hij ook door zijne vrouw, kinderen, behuwd- en kleinkinderen gedragen op de handen.

II. Laurillard heeft behoord tot de meest begeerden onder de Nederlandsche predikanten van de tweede helft der 19de eeuw. De gemeenten voerden een wedstrijd, wie hem zou bezitten. Tijdens zijn driejarig verblijf te Zandpoort werd hij beroepen: te Alkmaar, Kampen, Nijmegen en Leiden; tijdens zijn vierjarig verblijf te Leiden: te Rotterdam, te Amsterdam, te Amsterdam en te Amsterdam; te Amsterdam had hij op vijftigjarigen leeftijd nog een beroep in overweging te nemen naar de Remonstrantsche gemeente te Rotterdam. Hij is niet gegaan, maar hoofdstad en Nederlandsch Hervormde Kerk trouw gebleven.

In „Herinneringen uit mijne eerste gemeente" J) en „Bevestiging' ®) heeft Laurillard beschreven wat hij te

Zandpoort heeft ondervonden, geleerd en genoten —

ééne idylle. Te Leiden ontving hij telkens, wanneer hij een beroep naar elders had afgewezen, van de gemeente

1) Huisraad en Speelgoed, blz. 159.

2) Uit 's Levens Ernst en Kluchten, blz. 44.

Sluiten