Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beslommeringen, maar ook godsdienstige en kerkelijke bemoeienissen van allerlei aard tusschen God en de ziel komen te staan. En nu is daar wel een zich terugtrekken in de binnenkamer eiken dag, waarover ik thans niet handel. Maar Hij, die ons en onze zwakheid kent, heeft den sabbat voor den mensch gemaakt; niet, om hetgeen de gemeenschap met het Woord en de gemeente in het bedehuis ons biedt, tot dien éénen dag te beperken, maar om dien te gebruiken, zooals we de lamp aansteken om heel het vertrek te verlichten en de kachel om het te verwarmen.

De sabbat maakt vrij. Met moeite weerhoud ik mij dat schoone gedicht van den u bekenden wereldschen dichter voor te lezen: „Prinzessin Sabbat." Heine was een jood, en verhaalt hoe Israël gekomen is in de diepten van ellende, maar hoe eens in de week een prinses komt, die zegt: gij zijt toch eigenlijk een prins, en hem één dag vrij maakt. Dat is de sabbat.

God is liefde, en door die liefde heeft Hij evenzeer de wet gegeven als Zijn Zoon, en onze groote fout is, dat we die wet stellen tegenover Christus en Zijn evangelie. Als ge die liefde Gods in Zijn wet loslaat, dan is het eenige wat u waarlijk schuld kan doen gevoelen, dat gij bang zijt voor de hel!

Maar nog ontbreekt er iets in onzen gedachtengang. Indien God in onze tekst wordt verheerlijkt, dan wordt hier de mensch op het diepste vernederd.

Gij zijt protestant, of zoo ge wilt gereformeerd genoeg om te weten waarom de mensch niet door de wet kan zalig worden, maar alleen door genade. Als gij hebt geleerd, dat die zelfde God, die u in liefde Zijn eeniggeboren Zoon gaf, uit diezelfde liefde u ook Zijn wet heeft gegeven, met hetzelfde doel, om u zalig te maken — dan verstaat ge ook hoe vreeselijkdiep gij gezonken zijt. Van een kind dat tot zijn vader zegt: „vader, gij wilt mij opvoeden tot uw wil, gij wilt mij thuis hebben en niet bij mijn kameraden en gij wilt mij wel in huis doen genieten, maar ik kan u daarin onmogelijk gehoorzamen, het staat mij

Sluiten