Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij schreef dan ook, dat hij zich voortaan bij de anti-revolutionnaire partij wenschte te voegen, en het steunen van het aanzijnde bewind zóózeer in het belang van land en volk achtte, dat hij verzocht, dat men ook zijn bijdrage mocht willen aanvaarden".

De heer Kuyper vertelde het héél sober, vandaar dat ik het gebeurde nader meende te moeten toelichten.

Dat de heer L. zijn bijdrage aan Dr. Kuyper zond, was best te begrijpen. Deze was immers nog tot in 1905 voorzitter van het centraal comité, en ontving in die kwaliteit dan ook geld van allerlei anderen, die er zonder .... ooit een lintje ontvangen te hebben, net zoo over dachten als de heer Lehman !

Er is aanmerking op gemaakt, dat Dr. Kuyper en later Prof. Bavinck J) als voorzitters van het centraal comité, geld hebben aangenomen van iemand, die alles behalve Calvinistisch leeft. Ik had nooit kunnen denken, dat daarop aanmerking zou gemaakt worden door lieden, die tot een andere partij behooren ! Hoe het geld voor de verkiezingen bijeenkomt, en met welke doeleinden het wel eens door sommigen verstrekt is geworden, kan ieder te weten komen, die zijn oogen en ooren heeft openstaan. Dikwijls geschiedt dit met de bedoeling, zelf een zetel te veroveren (over dezen zefe/-handel heb ik de politici en journalisten, die zich thans zoo opwinden, nog nooit zoo warm zien worden); ja, de menschen, waarvan Troelstra in Nederland de leider is, staan er zelfs voor bekend, dat zij er niet voor terugdeinzen om de „strijdmiddelen" af te persen van andersdenkenden! (Winkeliers en dergelijken worden wel eens bedreigd met opzegging van de klandizie).

En hiermede schijnt mij de lintjeszaak tot hare normale verhoudingen teruggebracht te zijn. Straks nam ik Mr. Tideman, die haar op touw zette, onderhanden; nu rest mij nog slechts, met Mr. Troelstra, die haar blijft uitspinnen, af te rekenen.

Van dezen „leider" schreef ik bij een vorige gelegenheid, dat „zijn spraakcentrum beter ontwikkeld is dan zijn denkcentrum" ; welnu, in den laatsten tijd heeft hij dat oordeel wederom bevestigd. Had hij slechts even kunnen dóórdenken, dan zou hij het van zich zelf al te gek gevonden hebben, Dr. Kuyper aan te vallen over het feit, dat deze in 1903 — het stakingsjaar! —- een lintje gaf aan iemand, die Nederlanders, welke gebrek leden op St. Helena, in staat had gesteld, naar hun land terug te keeren ; ja, had hij slechts even kunnen doordenken,

1) Het is mij gebleken, dat ik Prof. Bavinck hier ten onrechte heb aangehaald; bij het lezen van mijne letterlijk uit „de Telegraaf" overgedrukte artikelen gelieve men hiermede rekeningje houden.

Sluiten