Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kerk) èn een afscheiding naar links (de vrij-evangelische Gemeenten en verschillende algemeen-orthodoxe sekten, die Jezus nog erkennen als den Zoon van God). Men zou kunnen spreken van een Gereformeerd separatisme en een Remonstrantsck separatisme, daar de leden der vrij-evangelische gemeenten en dergelijken in hunne geloofsleer meestal vrij sterk Remonstrantsch getint zijn.

Het eigenaardige van de eerstgenoemden is, dat zij het kerkbegrip overspannen en zoo mogelijk, evenals de Labbadisten, een zuivere Kerk zouden willen oprichten, terwijl de laatsten (vrij-evangelischen c.s.) juist onverschillig zijn omtrent alle kerkbegrip en liefst alleen spreken van Gemeente des Heeren, in vagen zin bedoeld, en van het Koninkrijk Gods. Zij leggen allen nadruk op „de onzichtbare Kerk" en meenen min of meer boven de zichtbare kerken verheven te zijn. Zij staan voor niet een Christendom boven geloofsverdeeldheid, zooals de liberalen uit den tijd van Thorbecque, maar een Christendom boven kerkelijke verdeeldheid. Het eigenaardige van deze vrij-evangelischen en dergelijke sekten is echter, dat zij meestal praktisch zeer sterk voor hun eigen kerkje ijveren en dus in dit opzicht met de Gereformeerde separatisten precies op ééne lijn staan.

Vandaar dat wij het noodig vonden om ook op dit separatisme naar links meer in't bijzonder te wijzen, daar men het gevaar, dat van die zijde onze Volkskerk vooral in de groote steden bedreigt, meestal teveel voorbijziet.

Hierbij moet nog een opmerking gevoegd worden. De separatisten zijn niet alleen buiten de Kerk, maar ook in de Kerk, en wel de beide soorten, zoowel de Remonstrantsche separatisten, die niets meer voor een „kerk" als kerk, en dus ook niet voor de Ned. Herv. Kerk als zoodanig gevoelen, als de Gereformeerde separatisten, die uitzien naar de oplossing der Ned. Herv. Kerk en die van de gescheidenen de Vrije-kerk-idee en de leer der pluriformiteit geheel hebben overgenomen. Eigenaardig is ook, dat de eerstgenoemden

Sluiten