Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bij den Dionysus-cultus treedt een razernij op, die als heilig wordt beschouwd. Zij, die daardoor aangegrepen zijn, »razenden« (cf i Cor I423.) Zij zijn »in God« of door God gegrepen. Er waren in Griekenland verscheidene tempels, waarvan de priesters of priesteressen in ecstatischen of bewusteloozen toestand dat zeiden, wat de Godheid hun ingaf te spreken. In Delphi voorspelt de Pythia, wat Apollo haar mededeelt.

Uit de hooge waarde, die men aan de mantiek hechtte als godsdienstig verschijnsel en uit het feit, dat de orakelspreuken in volkomen bewusteloozen toestand gegeven werden, kunnen wij vermoeden, dat ook glossolalie wel in Griekenland voorkwam. In de klassieke litteratuur komen genoeg beschrijvingen voor van een eigenaardig onverstaanbaar spreken.

Het is algemeen bekend, dat de orakelspreuken onbegrijpelijk waren en uitgelegd moesten worden.

We kunnen wel zeggen, dat de bewijzen voor het bestaan van glossolalie in den Griekschen godsdienst, overtuigend zijn.

De meening, dat de glossolalie na het na-apostolische tijdvak niet meer voorkwam, is onjuist.

De litteratuur uit dien tijd bewijst, dat dergelijke verschijnselen niet zeldzaam waren. Ook het Gnosticisme, het opkomende Synkretisme en het Montanisme kenden de glossolalie.

Tegen het einde van de 17de eeuw ontstond er een pneumatische beweging onder de Camisarden in Zuid Frankrijk. Ecstatische toestanden en glossolalie waren daarbij niet vreemd.

Ook bij het Irvingisme, een pneumatische beweging in Engeland, speelde de glossolalie een belangrijke rol. Het verschijnsel werd eveneens waargenomen bij de Jansenisten in Frankrijk (+ 173 1 -) Bij de »Predigtkrankheit« in Noorwegen en Zweden (1841-—43) nam het een belangrijke plaats in, ook trad het op onder de Quakers ten tijde van Cromwell.

I11 Rusland zijn tegenwoordig nog verscheidene ecstatische secten.

%

Sluiten