Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of een gedicht of een essai brengt ons vaak nader aan het leven dan een vertoog of een dogmatiek. Wij moeten ons eigen hart beluisteren en de (al te schaarsche) gelegenheden waarnemen om met menschelijke zielen in aanraking te komen. Wij moeten vooral luisteren naar wat van woorden Gods ver en nabij tot ons komt. Ziedaar de taak van heden.

Het christelijk leven nu is ons niet voornamelijk object van studie, het is zelf doel, het is ook de weg. Wij zoeken geen deelgenootschap aan algemeene krachten, geen beleven van abstracties, wij zoeken het kennen van God en van Jezus Christus.

Gedurende de 17 jaar van mijn werk in uw midden is het mijn voorrecht geweest voor u te ontvouwen wat God mij van dit leven deed grijpen. Met toenemende duidelijkheid stond onze taak, ook die der theologie in onzen tijd, mij voor den geest; — helaas! daarbij ook eigen te-kort. Maar met opgewektheid heb ik nagejaagd wat ik zocht. Nu gevoel ik de kracht weg slijten en de tijd van afscheid te nemen gekomen. Ik doe het met weemoed, maar ook met dankbaarheid. Laat mij aan deze laatste nog uiting geven.

De intiemere zijde: de dankbaarheid voor Gods leiding en gaven, het gevoel dat mij bezielt bij

Sluiten