Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Eene indirecte aanwijzing voor de juistheid van de hiervoor ontwikkelde denkbeelden aangaande de verwerking van bronnen in den Pentateuch geeft de gangbare Pentateuch-kritiek zelve, in zooverre zij zich genoodzaakt ziet bij de splitsing in vier bronnen niet te blijven staan, doch de analyse hoe langer hoe verder door te voeren. Door Budde1) en Smend") is het viertal bronnen met een vijfde vermeerderd, P; reeds sedert Kuenen3) wordt algemeen ook P weder in drie hestanddeelen gesplitst, Ph, Pg en Ps; eveneens wordt in E en D aan de werkzaamheid van verschillende handen gedacht,4) om van de verschillende R's niet eens te spreken. Deze steeds verder gaande analyse, van welke te recht is opgemerkt, dat zij ten slotte de geheele bronnenscheiding ad absurdum voert,5) schijnt mij eene zijdelingsche bevestiging van de veronderstelling, dat de Pentateuch op de verwerking van velerlei biografische bronnen berust.

In hoeverre overigens mijne verwachting zal vervuld worden, dat bij het uitgaan van deze veronderstelling vele bezwaren zullen verdwijnen, kan eerst een gedetailleerd onderzoek van den geheelen Pentateuch leeren. Ongetwijfeld zullen ook verschillende moeilijkheden langs andere wegen tot eene oplossing komen. Bij wijze van voorbeeld stip ik aan de tweeërlei lezing der namen van Ezau's vrouwen (Oen. 26:34; 28:9 tegenover Gen. 36: 2 v.), waar vermoedelijk de tekstkritiek raad schaft,") of de veronderstelde tweeledige overlevering aangaande Jozefs

*) Die biblische Urgeschichte, Oiessen 1883.

2) Die Erzahlung des Hexateuch.

s) Historisch-critisch Onderzoek naar het ontstaan en de verza. ineling van de Boeken des Ouden Verbo.nds2 1, 66 v.v.

i) Vgl. Steuernagel, Allgemeine Einleitung in den Hexateuch, bldz. 270 v., 281.

5) Kittel, Geschichte des Volkes Israël2 I, 278; vgl. ook W. Möller, Wider den Bann der Quellenscheidung, Gütersloh 1912, bldz. 11 v.v.

6) Zie Dahse, Bibliotheca Sacra 191-1, bldz. 332 v.v.

Sluiten