Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In dézen vorm is het geheele betoog van Altheim ') voor mij onaanvaardbaar.

Altheim nl. redeneert, kort samengevat, ongeveer aldus'), zich vasthoudende aan het volgens mij eerst veel latere, volksetymologisch hierbij betrokkene begrip van de „burgerlijke vrijheid": „Liber is in Italië te verklaren als samenhangend met Iuppiter Lïber (later I. Lïbertas of Lïberator). „Im Namen des italischen Dionysos — [nl. Lïber, dat A. verklaart als „Bevrijder"!!] — liegt also eine Beziehung zu dem des höchsten Gottes — [nl. Iuppiter Lïber „Bevrijder"!], wie sie nicht nur in 'EXsv&tQfoq, sondern auch in dió-vvooq selbst dem „Sohn des Zeus", zutage tritt". Volgens Altheim wordt dus de vader—-zoon verhouding in Italië door den beiden verbindenden term Lïber „vrij" aangeduid, gelijk dit volgens hem in Griekenland (met een ander middel) geschiedde in den „naam" <êtówooq „zoon van Zeus"') of „Zeus de zoon . Deze zienswijze van Altheim acht ik geheel onjuist. Het merkwaardige is echter, dat ik voor een geheel andere opvatting toch zijn formuleering woordelijk zou kunnen overnemen en dat Altheim hier dus vlak bij de m.i. alleen juiste opvatting van den naam Lïber en Lïbera is geweest zonder deze te bespeuren. Kort gezegd : Lïber wijst inderdaad Dionysus aan en wel met dezelfde aanduiding als dezen : zooals JtórvOog is „Zeus' zoon" of „Zeus de zoon", z. b., zoo is Lïber „(Iuppiters) kind" = Aibo xovQoq en is Lïbera (= Proserpina) letterlijk = [Aiöq] Koqti, immers de gewone naam van Persephone! Iuppiter Liber was oorspronkelijk in alle onderdeelen gelijk aan Jió-vvoog „Zeus de zoon", de aanduiding dus van de jongste der godengeneraties die in Griekenland met Kronos, Zeus, Dionysos, in Italië met Saturnus, Iuppiter, Iuppiter Lïber worden benoemd 4).

') Terra Maler, p. 15—47

2) Terra Mater, p. 24 sq.

') A. Cook, Zeus II. 277, z. ook boven p.

*) Achteraf vond ik dezelfde verklaring reeds bij Cicero, die (Nat. De.

Sluiten