Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dreiging met den dood betreft, ons stervensuur is door God bepaald, en als het daar is, wel nu dan is de edelste dood die op het slagveld. Wij vreezen noch schuwen dien". De koning sprak »en wat zou uwen meester tevredenstellen?" De gezant zeide: »hij heeft gezworen niet te zullen keeren, voor hij uwen grond betreden, uwe vorsten (als onderworpelingen) gezegeld en uwe schatting ontvangen heeft". Wel nu sprak de koning: »wij zullen hem helpen zijn eed gestand te doen; wij zullen hem aarde van ons land zenden, die hij kan betreden; wij zullen hem eenige onzer zonen sturen, die hij kan zegelen en wij zullen hem eene schatting geven, die hem bevredigen zal". Hij liet nu een gouden schaal met aarde komen en zond de rijkelijk beschonken gezanten met deze, met zijde en goud en vier vorstenzonen aan Kotaiba terug. Deze nam de schatting aan, zegelde de jongelingen en zond ze terug, en betrad de aarde.

Het Chineesche bericht (Yule, Cathay LXXXI) luidt, dat de gezanten weigerden de kotau, d i. officieele slaafsche begroeting te verrichten en dus ter dood veroordeeld, maar door den keizer goedgunstig begenadigd werden.

Kotaiba zond nu den gezant naar den khalief Walïd, maar hij overleed onder weg en nog in datzelfde jaar stierf de khalief en werd Kotaiba vermoord. Onmiddellijk namen de Chineezen de verloren stelling weder in, doch werden weldra uit Transoxanië teruggedrongen en hielden alleen voet in Tokharistan. De omverwerping der Omayaden door de Abbasiden wendde de wapenen der Moslims een tijd lang van het Oosten af, maar in dien tijd begint het verval der Tangdynastie en de daarmede gepaard gaande verheffing der westelijke Turkenstaminen. Richthofen noemt 790 als het jaar waarin de Chineesche macht in het Tarimbekken geheel vervallen was. In dienzelfden tijd begint zich de macht van den khalief weer te doen gelden. Met China zelf zijn volgens de chronieken nog onderhandelingen aangeknoopt door al-Mahdi (Jakübi ed. Houtsma II, 479) en door Harün ar-Raschid in 798 (Richth. p. 586, Yule, Cathay, LXXXII), waarschijnlyk in 't belang van den handel. Maar dan is voor vele jaren China als politieke macht van het

Sluiten