Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar ovenals Curaijao heeft ook zijn Kerk in Nederland een gouierneur.

Die gouverneur is de Synode, ea ónder die Synode heeft Koning Jezus in elke plaatselijke kerk zijn ambtenaren en krijgsknechten: zijn geestelijk garnizoen ; officieren en manschappen.

En wat is nu gebeurd?

Precies wat we van Cura^ao schetsten.

Die gouverneur, d. i., de Synode, laat zich verleiden tot landverraad, en speelt de eigen bezitting van Koning Jezus in handen van diens vijand.

Nog slechts ééne moeilijkheid rest, en die schuilt in de plaatselijke Kerken met heur bezetting.

En nu gelast ook déze ontrouwe gouverneur aan de plaatselijke Kerk van Amsterdam, om de wapenen neder te leggen en meê af te vallen van heur Koning en Heer!

Maar, God zij lof, dat weigert die Kerk.

Leve Koning Jezus ! is het driewerf hoerah, dat ze den trouwelooze durft toeroepen: „Wij weigeren gehoorzaamheid! We doen aan uw verraad niet meê!"

Ook hier dus tweeërlei Revolutie.

De ééne van de Synode, als gouverneur, tegen Koning Jezus ; de andere van ons tegen dien ontrouwen bewindhebber.

En nu, zou uw oordeel nog twijfelachtig zijn ?

Maar immers, ge kunt niet aarzelen, en eer ge het wist, schoot het uw lippen reeds over: „Vang dien trouwelooze, en eer die trouwe dienstknechten !"

En dat nu is de zaak der Attesten geweest!

XIV.

GA ER DAN UIT !

Toch nog ééne vraag: Is er niet nog een derde!

Als de dappere soldaten van Cura9ao zich eens niet tegen den 'gouverneur hadden verzet, maar óf onder protest hadden berust, óf* in aller ijl eersteklas-passagiersplaatsen hadden besteld op de eerstvertrekkende mailboot, om maar van het eiland weg te komen, — ware dat toch niet nóg nobeler houding geweest ?

Ik denk, onze Koning zou bij aankomst van de mailboot, man voor man, die laffe vluchtelingen hebben opgevangen en in de boeien geslagen, wegens desertie en schending van hun eed!

Want met die fraaie passagiersbiljetten ware Cura£ao alvast weg geweest!

Alleen stand houden op de plek zelf was naar plicht en eere!

En toch, hoe ongelooflijk het ook schijne, toch is zulk een „afreizen

Sluiten