Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Erg moet het soms geweest z.ijn , wanneer hij toch , in particulier gesprek , er over klaagde , dat er gelegd werd : «Was die oude van den « cingel maar wegen hij eens zelfs op den kansel zijn hart ten deze lucht gaf, predikende oyer Jer. XXV: 3. «Ik heb tot ulieden ge« sproken , vroeg op zijnde en sprekende: maar « gij hebt niet gehoord."

Van waar die onwil van velen tegen Smijtegelt? Zoo vragen wij wel niet , die het, onderscheidenen zeker , bij eigen ervaren, weten, hoe er duizendvoudig is , waardoor men tegen den Leeraar ingenomen wordt, en wel te meer, naar gelang men bevorens meerder met hem was opgetild. Dit ééne dan slechts : het zoude mij niet verwonderen , zoo menig een daarom zijn hart van Smijtegelt hebbe afgetrokken, dat hij , naar het verhaal, dat voor mij ligt, eerst «zeer wettisch;" maar naderhand «uitnemend euangelisch" pre-, dikte: trouwens de dreigende Sinaï was en is velen verre weg liever, dan het van genade sprekende Golgotha.

Een doorgaand pijnelijk en verzwakkend lig— chaams-ongemak drong Vader Smijtegelt, om zijne ruste te nemen. Hij werd Emeritus in Mei 1735 en vier jaren later schonk God aan dezen zijnen dienaar de rusle der zaligen, hem tot zich nemende d. 6deu Mei 1739 1) in den gezegenden ouder-

i) In hel Archief wordt abusivelijk hel jaar van zijn emeritaat gesteld als het jaartal van zijn overlijden , I. a. pl. bl. 455.

Sluiten