Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet beschaamd worden, in de toekomst van den lleere Jezus. Zondaren in ons midden! moet ik u nu zoo verlaten als ik u gevonden heb? 0, welk eene pijnlijke gedachte! Als gij zoo blijft voortgaan en sterft, dan zult gij beschaamd gemaakt worden! Jezus zal het u openlijk aanzeggen: «dewijle Ik geroepen heb, en gijlieden geweigerd hebt, Mijne hand uitgestrekt heb, en er niemand was die opmerkte; en gij al Mijnen raad verworpen en Mijne bestraffing niet gewild hebt; zoo zal Ik ook in ulieder verderf lagchen, Ik zal spotten wanneer uwe vreeze komt." En nu kunt gij dien toekomenden toorn nog ontvlieden, en moet u tot God bekeeren; nu nog breidt Jezus Zijne armen uit, om zondaren te ontvangen, en voor het laatst roepen wij u toe: «verhardt uwe harteu niet, maar laat u leiden, laat u met God verzoenen!"

Ik heb nog iets M. H.! om u van het pligtmatige te overtuigen, en dat zijn de weldaden door u genoten. Neen wij zijn het niet vergeten, en wij zullen het nooit vergeten, wat weldaden wij, gedurende ons zamenzijn, van God ontvangen hebben. Er zijnoogenblikken geweest dat het scheen alsof de gemeente der verwoesting prijs gegeven was. Men juichte toen wij vielen. Benaauwde dagen hebben wij doorworsteld, hevige schokken doorstaan. Maar juist wat de menschen ten kwade gedacht hadden, dat gedacht God voor ons ten goede. Het ging <yis als lijders aan eenige krankte, die door krachtige geneesmiddelen geweldig worden aangegrepen, of hevige schokken ondergaan moeten, om regt gezond te worden. De Heere heeft echter ons geholpen; Hij heeft ons een danklied in den mond gegeven; Hij heeft de gemeente gebouwd en uitgebreid; Hij heelt zondaren in ons midden bekeerd, en vooral over jonge lieden Zijnen Geest uitgestort. Kom, Gemeente! Zeg het met

Sluiten