Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

krachtiger tot u te doen spreken! Ook gebeurt 't u wel, dat gij zegt: //Schoon is het, zeer //schoon zelfs, maar toch! 't bevalt mij niet." Waarom niet? Ja, dat kunt gij somtijds niet dadelijk zeggen; en toch spreekt uw onmiddellijk gevoel vaak op den eersten indruk af dat oordeel uit. Dwaalt gij daarin? Anderen bevalt het juist zoo zeer! Hebben die anderen dan ongelijk? Neen, maar het is er zóó meê gelegen: niet elk gevoel, elke gedachte, elk leven kan op ieder van u even zeer den aangenamen indruk van het schoone maken; daartoe moet er een zekere harmonie zijn tusschen het schoone voorwerp en tusschen uw eigen ziel; daarom ook zal vaak nu eens het ééne, dan weer het andere u in 't bijzonder aangenaam aandoen: want ook wij zijn niet altijd dezelfde.

Wat dan, in 't kort, noemt gij onwillekeurig schoon? Is 't niet de aanschouwelijke of hoorbare voorstelling van uw eigen idealen? —Uw idealen! Maar is dat zoo, kunt gij u dan het ware kunstschoon ook nog denken als gewrocht van een onreine en onzuivere fantasie ? Immers onmogelijk! Gij verlangt in al het schoone waarheid en innerlijke harmonie; gij zijt gewoon de schoonheid te grooter te noemen, naarmate gij in en door die harmonie op aanschouwelijke Avijs meer en scherper disharmoniën vereffend ziet. Maar uwe hoogste idealen, die de kunst aanschouwelijk maakt, de rijkste harmoniën, die zij voor uw gevoel vertegenwoordigt: — waar vindt uw geest

Sluiten