Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

echt en innig doorlééfd werd! Maar dat wordt ze toch werkelijk bij misschien betrekkelijk weinigen. Ze is alleen krachtig als massa-uiting. Maar als de massadémonstratie voorbij is, dan moet men maar al te vaak waarnemen, dat juist degenen, die zich daarbuiten tot de heftigste religieuze extase hadden laten vervoeren, zich binnenshuis over de straks-vereerde personen kunnen uitlaten met een gebrek aan eerbied, dat werkelijk ergerniswekkend is, zoals de priesters van het zinkend romeinse heidendom in de tempels hunner goden met de grootste plechtigheid hun diensten verrichtten, maar de trappen van het altaar niet konden afdalen zonder met elkaar een cynische glimlach van verstandhouding te wisselen. De vloek van het tegenwoordige geslacht is, dat het niets meer ten volle menen kan. Maar nog eens: wél heeft Foerster gelijk: Bij „Der Untergang des Abendlandes" werpt ,,de ondergaande zon der religie, die haar waarachtig doel verloren heeft, nog eenmaal de rosse gloed van haar romantiek rondom de idolen van nationalisme, staatsaanbidding en militairisme."

Invloed der vorsten-verering op de zielen der vorstelijke personen.

Christelijke bezinning kan zich nooit geheel verliezen in de beschouwing van algemene waarden; het kostelijkste kleinood, waartoe ze telkens weerkeert, en dat ze met erbarming zoekt te bewaren, is en blijft toch altijd weer de ziel van den enkeling; en zo willen we ons dan ook hier afvragen: Wat is de invloed, die dit alles mag hebben op de zielen der personen, wien het nu eenmaal is opgelegd van deze cultus het middelpunt te moeten vormen?

Sluiten