Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

worden. In elk streven van den mensch de wereld te verbeteren schuilt, zonder dat het realistisch bewustzijn zich daarvan bewust is, de stille hoop op een rustig en blijvend bezit, door welk bezit dan de innerlijke en zeer natuurlijke spanning zal worden opgeheven.

En juist, omdat de natuurlijke mensch, die in het bezit zijn hoogste bevrijding ziet, niet het tijdelijke van het natuurlijk genot beseft, zal hij, onbekend met eigen natuur, in den waan blijven verkeeren, dat het bezit de ware vreugde en ontspanning brengt.

Wat de mensch ook tot zich neemt, om er eigen ontspanning aan te beleven, nimmer zal hij in zijn realistisch bewustzijn tot het inzicht kunnen komen, dat alle genietingen niet veel meer zijn dan het vullen van het vat der Danaïden. Eigen natuur is voor het realistisch bewustzijn het bodemlooze vat, hetwelk geen genot ooit blijvend vullen kan. En omdat geheel het bewustzijn gericht is en blijft op de bevrediging van buiten-af, zal ook het zoeken naar genot en ontspanning nooit ofte nimmer zijn beslag krijgen.

De mensch van de wereld, die alles verwacht van de omstandigheden, zal steeds van het eene genot in het andere moeten vervallen, omdat daarin voor hem slechts de ware ontspanning van eigen onbewuste spanning gelegen is.

Mag dus eenerzijds het bezit, en in het bijzonder het genieten van het bezit, een bevrijding van de macht der

Sluiten