Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de genade? Of: de proffessor en de genade? Zijn handwerkers en intellectueelen zooveel dichterbij God's Genade dan comedianten? Van protestantsche zijde heeft men dit uiterlijk inwerken der Genade, die plotseling en onverklaarbaar „ingegoten" wordt — gelijk de theologische term reeds bij Augustinus luidt .— als roomsch afgekeurd. Die kritiek laat geen recht wedervaren aan de zorgvuldige psychologische voorbereiding, die Ghéon aan Genesius' ommekeer geeft, nog daargelaten, dat élke indaling van God's Genade ja elk moment, dat de wereld verder bestaat, iets in zich draagt van het onverklaarbare. Hoe zou ook anders ooit van Genade sprake kunnen wezen, als het groote Wonder van God's goedheid?

Ik zie de scheidingslijn tusschen leven in en buiten de Genade anders; en dien overeenkomstig ook de verdeeling van positieve en negatieve rechtvaardiging van God's wijsheid. Juist daarvoor nu kom ik verder uw aandacht vragen.

*

De groote vraag is m. i. deze: moeten wij het tragisch conflict, waaraan Genesius onderging, beschouwen als iets, dat eigenlijk alleen veroorzaakt werd door het historisch moment? Of is dit conflict eeuwig inhaerent aan het tooneelspelerschap als zoodanig, los van alle christenvervolgingen, keizersgrillen, marteldood, en wat dies meer zij? Men zou natuurlijk kunnen zeggen, dat de marteldood in onze dagen niet zoo bijster actueel is. Een enkele maal misschien eens een dienstweigeraarstragedie... maar anders? Om geloofsovertuigingen als zoodanig strijdt noch lijdt men meer in onze cultuur. Het christendom is een grondpijler van de europeesche samenleving geweest. In zooverre kan de dramatische

Sluiten