Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(tot op 40 n/o voor koeien, schapen en varkens); Sch. schat, dat men vele jaren noodig zal hebben, om het oude peil weer te bereiken (bl. 32).

En toch is er een nijpend tekort aan voedingsgewassen voor het weinige vee, dat niet aan de onvergeeflijke fouten, bij de kollektivisatie van den landbouw begaan, ten offer is gevallen!

Waardoor dit komt, weet Sch. ons niet mede te deelen. Maar in elk geval begrijpen wij nu, waarom het eten in de fabriekskeukens geheel zonder vet wordt klaar gemaakt.

De kolchosen beschikken, gelijk bekend is, over een groot aantal overtollige arbeidskrachten. Men heeft berekend, dat de ongeveer 35 millioen arbeiders in den „sociaiistischen sektor" van den landbouw, in doorsnee 150 dagen per jaar werken. Dit beteekent een reservefonds van 5000 millioen arbeidsdagen per jaar. De arbeidskrachten zijn echter zoo slecht verdeeld, dat in de laatste jaren toch nog hier en daar gebrek aan arbeiders voorkwam.

In de naaste toekomst zal dat waarschijnlijk niet meer het geval zijn. Immers, in de steden en in de industrie worden bijna geen nieuwe arbeiders meer aangenomen. Integendeel: groote werken zijn stop gezet, duizenden „overtolligen" werden met behulp van het passenstelsel uit Moskou en andere steden teruggezonden naar het platteland. Het reserveleger van werkloozen zal in de eerste jaren in de dorpen zeker snel toenemen. De mechanisatie werkt dat nog in de hand.

De lage loonen zullen nog meer dalen, de levensstandaard van arbeiders en boeren zai wellicht een nieuw minimum bereiken. Maar dc sovjet-ekonomie zal niet ineenstorten. Zij kar, zich blijven handhaven, alle ellende ten spijt, ongeveer om dezelfde redenen waardoor de indische dessahuishouding zich handhaaft.

De sovjetlandbouw — en ditzelfde geldt voor de industrie — is een gesloten produktie-organisme. De loonen worden automatisch aan het hoogtepeil der produktie aangepast. Slechte resultaten voeren niet tot een algemeen bank-

Sluiten