Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

juicht niet mee in het koor der Rusland-aanbidders, dus.. de Tribune heeft een reeks van „versierende bijvoeglijke naamwoorden" voor haar gereed. Haar bronnen zijn fascistisch, ze weet minder dan een gewoon krantenlezer, enz. enz. Op een vergissing (R. H. schrijft over het 17e partijcongres, dat echter nog gehouden moest worden) wordt diep ingegaan en daaruit wordt de conclusie getrokken, dat R. H. niets van de zaak afweet. De gewone methode van deze heeren. Men zie ook mijn artikel over de Arb eidersdelegatie.

III. Het antwoord van Roland Holst op de critiek.

In het Februari-no. van „Bevrijding" gaat Roland Holst in op de critiek, die het artikel van het Jan.-no. heeft gekregen. In groote lijnen handhaaft ze haar eerste artikel. Dat ze fascistische bronnen gebruikt zou hebben, ontkent ze ten sterkste. Zij geeft de Tribune toe, dat in den brief, uit „Arbeid" genomen, hier en daar overdreven is, maar oogenblikkelijk geeft ze nieuwe gegevens, die even sterk de nood en de ellende in Sovjet-Rusland teekenen.

Een enkele greep slechts uit dit Februariartikel: (de onderstrepingen zijn weer van mij).

„Dat velen, ook in Europeesch Rusland, aan de meest elementaire zaken gebrek hebben, blijkt weer uit het hier volgende brokstuk van een brief, afgedrukt in de „Révolution proletarienne" van 10 Januari. „Hoe barbaarsch'', begint dit fragment, „is het leven nog, bijna aan de poorten van Moskou. Geen electriciteit; het water heel ver weg; over gas spreken we zelfs niet. Hier is ze'fs geen petroleum te koop, die onmisbaar is voor verlichting en koken. Men moet hem meebrengen uit Moskou, maar in de trein is dit op straffe van een hooge boete verboden. Wat doen? Men brengt hem klandestien mee. De winter is ingevallen en we hebben geen hout. De Sovjet weigert het, onder voorwendsel, dat zij het niet hebben; de fabriek beweert, dat het niet rationeel is, hout uit Moskou te transporteeren per vrachtauto. Met dat al is het 20 graden onder nul. De eko-

Sluiten