Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat epitheton „orthodox", en daarmee de voorstelling, alsof tusschen hen en ons de grenslijn tusschen geloovig en ongeloovig moest getrokken worden, prijsgaven , en onomwonden er voor uitkwamen, dat zij evenals wy niet aannemen als waarheid, wat in de Gereformeerde dogmatiek geleerd wordt; dat zij op verschillende punten in hunne overtuigingen afwijken van de „leer der kerk" — aangenomen dat het Calvinisme zoo genoemd mag worden, — dat zij niet meer orthodox zijn. Dan zou hun teginsel, zoo edel en schoon en van zulk een ver strekkende beteekenis in godsdienst en theologie, bevrijd worden van do vertroebeling en verduistering, waaraan het nu nog al te veel blootstaat, en eerst waarlijk tot zijn recht komen in zijn kracht en beteekenis.

En wat de combinatie van „evangelisch"' en „modern'' betreft , ook deze schijnt mjj niet aanbevelenswaardig. Indien de rechts-modernen deze combinatie overnamen, indien zij , in onderscheiding van de naturalistische modernen, zich voortaan „evangelischmodern' gingen noemen, ik zou mij er over verblijden, als over een eerste stap tot toenadering van hunne zijde. Maar wanneer een evangelische bij zijn zoo veelzeggenden en schoonen naam nog dat epitheton „modern" gaat voegen , — en ik heb grond te gelooven, dat dit 't geval is geweest met bedoelde keus van partijnaam, — dan meen ik daarvoor te moeten waarschuwen.

O, ik erken volmondig, dat wij evangelischen veel aanrakingspunten hebben met de modernen, vooral met de rechtschen of „malcontenten" onder hen. Ik verheug er mij in, dat een deel der modernen

Sluiten