Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verloren. Alleen Amsterdam maakte een uitzondering, wat van belang zou blijken bij het gebeurde in 1886.

V. Algemeene toestand.

Hoewel in sommige streken van ons vaderland nog vele trouwe belijders gevonden werden, was de toonaangevende richting in die dagen die van een oppervlakkig Christendom. Daardoor konden ook zulke dingen gebeuren. Uitzonderingen daarop waren: Lukas Fockens, predikant te Sneek en Nicolaas Schotsman, van Leiden, voor wien een Bilderdijk het opnam, toen hij gehoond werd om zijn geschrift: „Eerezuil ter nagedachtenis van de voor tweehonderd jaar te Dordrecht gehouden Nationale Synode, opgericht door Nicolaas Schotsman".

Bronnen:

Ds. J. H. L a 11 d w e li r. Kort Overzicht van de Geschiedenis der Geref. Kerk in Nederland van 1795—heden. Vlle druk. J. H. Kok, Kampen. Pag. 17—24. Dit werkje is voor deze en de volgende leidraden beslist n o o d z a k e 1 ij k.

Ds. J. H. L a n d w e h r, Handboek der Kerkgeschiedenis. 4e deel. 2e druk, pag. 98—100.

Ds. J. C. Ruil ma n n. De Afscheiding.

Andere handboeken over de Kerkgeschiedenis.

SCHETS XX.

RONDOM 1)A COSTA.

I. Hel ontstaan van het Reveil.

Nadat in verschillende deelen van Europa zich eene godsdienstige herleving geopenbaard had, werd een geestelijke opwekking, bekend onder den naam van het „Reveil", ook in ons land gezien. Deze herleving begon in Engeland, vertoonde zich daarna in Schotland en liet vandaar haar invloed gevoelen in Zwitserland. Malan, Gaussen, Monod, Merle d'Aubigné. Vandaar ook naar ons land.

II. Karakter van het Reveil.

De arbeid beperkte zich voornamelijk tot de hooge kringen. De mannen van het Reveil riepen tot geloof en bekeering, maar zij hebben niet reformatorisch gearbeid voor het vervallen instituut der Kerk. Het Beveil was eene algemeen-Christelijke, doch geen kerkelijke beweging. Tot

Sluiten