Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

altijd een groot onderscheid inde schuld: of iemand rustig, in zijn eentje, klaar en welbewust het kwaad heeft verzonnen, dan of een ander met misleidende redenen er hem toe heeft bewogen. In dat tweede geval is er zeker ook zonde, maar veel minder zware zonde dan in het eerste. En nu treft het mij altijd weer bij het lezen van Genesis 3, dat de Bijbel de welwillendheid heeft om ons den val van den mensch te teekenen als een zonde van het tweede geval, als een zonde van verleiding.

Is het nog noodig er over uit te weiden, hoezeer deze beschouwing van den Bijbel overeenkomt met de werkelijkheid, met den wezenlijken toestand van zonde, waarin wij menschen verkeeren? Wij waren bestemd tot een vrijwillig doen van het goede om geen andere reden dan deze, dat 't het goede is. Dat is de volmaaktheid, waartoe wij geroepen zijn, de ééne pool van de zedelijke wereld. Die bestemming hebben wij niet bereikt, wij zijn tot het kwade vervallen. Maar zijn wij nu dadelijk terecht gekomen bij het tegengestelde .uiterste, bij de andere pool van de zedelijke wereld, zijn wij vervallen tot een vrijwillig doen van het kwade om geen andere reden dan deze, dat 't het kwade is? Neen, in geenen deele, daartoe zijn wij voorshands nog niet vervallen. Dat vrijwillig doen van het kwade om geen andere reden dan deze, dat het het kwade is, ziedaar de duivelsche zonde; misschien ligt in deze richting ook wat de Bijbel noemt „de zonde tegen den Heiligen Geest." Wij

Sluiten