Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

smart." „Is dit geen echte smart?" weende ik, „het is mij alsof alle lijden op mij gehoopt wordt"; wederom hoorde ik de stem: „maar deze smart is geen echte smart." Toen begreep ik het — zeker, het lichaam leed, maar de ziel die God onder Zijn hoede had genomen, die was onaangetast en daarom was het geen echte smart; toen heb ik God kunnen prijzen en tot mezelf gezegd: God vertrouwt mij zooveel lijden toe, Hij verwacht van mij dat ik het dragen zal en als Hij dat van mij vraagt zal ik mijn best doen.

Denk jullie eens in dat ik eeuwig zal leven, ik, de oude Mathilde Wrede, het is niet in te denken eeuwig te leven, de Heer is goed voor mij geweest, rijk was mijn leven, gelukkig ga ik in een andere

Sluiten