Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Eenige verademing in 1576. Don Juans landvoogdijschap was voor Filips ook lang niet alles. Een en ander deed den Graaf er dan ook toe overhellen om den vredeshandel van Keulen aan te vangen in 1579.

Daar waren afgevaardigden van Filips, den Paus, den Keizer, van Keulen en Trier, van Gulik en Kleef, van onze StatenGeneraal en van onze Prins. Belangrijkheid van dat Congres, vooral hierom, daar nu voor goed bleek, dat oorlog het eenige middel was om godsdienstvrijheid te verkrijgen.

Op dat Congres werden geheime onderhandelingen met Prins Willem gehguden, waar hem allerlei aanbiedingen werden gedaan.

Het edelmoedige karakter van onzen Prins kwam ook vooral op dit Congres uit.

Zes maanden duurde dit Congres te Keulen, dat zeergrooten invloed oefende op de Afzwering. Tot alles was Terranova, de Spaansche gezant, bereid, behalve tot het verleenen van vrijheid van godsdienst.

Nu Filips zag, dat er aan geen vrede te denken viel, liet hij mede op raad van Granvelle, die weer in eere was, het plan van geheimen aanslag op den Prins varen.

De trouw van Prins Willem was opnieuw gebleken.

Nu openlijk vogelvrij-verklaring van den Prins. Bloedprijs op het hoofd van dien „pest" der maatschappij. Granvelle dacht zelfs, dat de vreesachtige Prins wel van angst kon „sterven". Dwaas oordeel van Granvelle!

Parma keurde die vogelvrij-verklaring best. In Augustus 1580 verscheen de „ban" tegen den Prins en in December daarop kwam reeds 's Prinsen Apologie, zijn verweerschrift, uit. Kostelijk historisch stuk, deze Apologie. Daarop volgde de Afzwering, 26 Juli 1581, waarbij de Staten-Generaal in naam van de bewoners der Noordelijke gewesten den Graaf de gehoorzaamheid opzeiden.

Door den loop der historie heeft God zelf den band losgemaakt, dien Hij eerst gelegd had tusschen ons volk en de Landsheerlijke macht. Vandaar dat zeer noodig is de Afzwering in het kader der gebeurtenissen te plaatsen, ppdat het rechte licht er op valle.

XXI. De Afzwering van Filips II in 1581 in verband met de Souvereiniteit. (2)

Mamix van St. Aldegonde zegt van de Afzwering: „Wij verwerpen den Koning, ook dewijl hij, gezworen vijand van de ware Religie en van Gods Woord, in geenerlei wijze het bestuur des lands hebben wil, dan op voorwaarde van het Rijk van Jezus Christus uit te roeien".

Wat in die woorden zit was de hoofdreden der afzwering.

Sluiten