is toegevoegd aan uw favorieten.

Een drama in briefvorm

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

familie dan mijn eigen. Ik geef de hoop niet op, dat de organen der G.P.Oe. toch een onschuldige niet zullen veroordeelen, en toch — alles is mogelijk in dezen tijd van klassenhetse!

Ik heb u slechts in het kort laten weten dat ik nog in leven ben en het me vreeselijk gaat. Wekenlang heb ik mij niet verschoond. Mijn verzoek is, in dezen zwaren tijd mijn ongelukkige familie uw steun niet te onttrekken, het is voor hen een bestaansvraag.

Dezer dagen wordt mijn lot beslist, bij de eerste mogelijkheid geef ik u bericht. Ik heb heelemaal niets bij me, daar geen enkele maal de gedachte bij me opkwam, dat ik zoo lang in gevangenschap zou zijn. Uit het diepste van mijn hart dank voor uw hulp, werkelijk, wat was er van ons geworden, als we uw hulp niet hadden? God vergoede het u.

Bidt voor mij, vreeselijk heb ik te lijden!!

Redt de mijnen, verlaat ze niet. Dit is slechts een levensteeken dat ik nog in leven ben.

12 JULI 1933.

Nogmaals een kort bericht van mij, ontstaan door de mogelijkheid, dat ik de kaart dadelijk aan de bus toevertrouwen kon. Ik hoop, dat u ze ontvangt.

Ik ben nog steeds in gevangenschap, hoewel ook geheel krachteloos, naar lijf en ziel een gebrekkige Zuiver onmogelijk schijnt het, wat ik hier heb doorgemaakt. Een maand op 200 gram, twee maanden op 400 gram brood, waar zal dus mijn organisme de kracht vandaan halen? Wanneer zal het leed een einde hebben? Ik ben den waanzin nabij, want niet slechts dat ik hier vreeselijk heb te lijden, neen, de toestand der mijnen is ook een zeer slechte, zonder uitzicht. Mijn vrouw heeft scheurbuik, door zorgen en verdriet geheel neergedrukt, ja, waar zal dat heen gaan? De eenige hulp is van u, die me een door God gezonden redder is.

Verlaat u me niet, want vreeselijk is het, wat ik hier heb door te maken. Alles kan ik u toch niet schrijven.