Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

inhoud aangetroffen. De mucosa van de dunne darmen is belangrijk verdikt, met sterke plooivorming, welke niet verstrijkbaar is, met hier en daar een vlekkige roodheid gelocaliseerd op de kammen van de plooien.

De mucosa van den dikken darm vertoont geen afwijkingen en de ileocoecale klep is normaal.

De mesenteriale lymphklieren zijn matig gezwollen en een troebel melkachtig vocht vloeit af van de sneevlakte.

Uitstrijkjes, gemaakt van afkrabsel van de darmmucosa en van de sneevlakte van de mesenteriale lymphklieren vertoonen bij kleuring volgens Ziehl-Neelsen in den dunnen darm zeer weinig alleenliggende korte zuurvaste staafjes, in de dikke darmen en de ileocoecale klep geen enkele bacil en in de mesenteriale lymphklieren zeer veel in hoopjes gelegen korte zuurvaste staafjes.

Microscopie.

In het overzichtsbeeld van een gedeelte dunne darm vallen op:

le. de sterk verdikte mucosa,

2e. een onregelmatig verdikte muscularis mucosae,

3e. onregelmatig verdeelde infiltratie en oedeem van de submucosa en subserosa.

De mucosaverdikking blijkt een gevolg te zijn van een zeer diffuse cellige infiltratie van het inter- en subglandulaire bindweefsel, tengevolge waarvan de Lieberkühn'sche klieren uiteengedrongen zijn.

De onregelmatige verdeeling der Lieberkühn'sche klieren doet vermoeden, dat ook klierbuizen ten gronde zijn gegaan; wel ziet men veel bekercellen. Men treft echter geen bepaalde degeneratieve veranderingen aan, die als nadere aanwijzing van dit ten gronde gaan zouden kunnen worden opgevat.

In het infiltraat overwegen een drietal celtypen:

1. Iymphocyten,

2. epithelioide cellen en

3. eosinophile leucocyten.

De epithelioide cellen liggen meestal in groepjes bijeen, zij vallen door de bleeke kleur van hun kern en vaak sterke eosinekleur van het protoplasma reeds bij zwakke vergrooting op.

In de oppervlakkige gedeelten van de mucosa ziet men meer van deze celgroepjes dan in de diepere lagen. Ook plasmacellen komen

Sluiten