Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

witzky over andere deelen van Rusland, Straub, Van Rijnberk over Nederland, Axenfeld over Egypte.

Avizonis geeft aan, dat de trachoominfectie in Litauen gewoonlijk reeds in den kinderleeftijd plaats vindt.

Demaria, Bargy Maurice, Guglianetti en Sosuke-Myashita geven aan, dat het trachoom in hun landen n.1. Buenos Aires, Indo-China, Cagliari en Japan, reeds in de eerste levensmaanden kan beginnen.

Ticho vermeldt trachoomgevallen in Palestina bij zuigelingen van 3 maanden.

Kortom, vrijwel in alle landen is het trachoom bij zuigelingen beschreven.

De levenswijze en de plaats in het dessa- en gezinsleven van de bovengenoemde groepen moge blijken uit het volgende:

De zuigeling en het kind ouder dan 1 jaar is doorloopend bij de moeder, het wordt door haar rondgedragen in een sarong of speelt daar, waar zij hare bezigheden verricht. Alles, het heele gezin, draait om het kleine wichtje.

Hetgeen Adriani van de Toradjas zegt:

„Zoolang een wichtje nog de moederzorgen noodig heeft, wordt het zeer zorgvuldig opgepast, maar kan het kind loopen en zichzelf wat helpen, dan wordt er weinig meer naar omgekeken", geldt ook in het algemeen voor de onderzochte bevolkingsgroepen. De juiste leeftijd dezer jonge kinderen is met eenig geduld meestal wel te construeeren. Een Tobeloreesch kindje, b.v. heette Controleur, een ander Korporaal, nog anderen Pendita en Doctor, omdat bij hun geboorte de drager van genoemde titels toevallig in het dorp vertoefde. Zoo zijn er meerdere herinneringsbeelden voor deze menschen, om den ouderdom van hun kind te construeeren.

Oudere kinderen tot en met het 15e jaar.

Het kind, ouder dan 3 jaar, is geworden meer lid van de dorpsgemeenschap, dan van het gezin. Het is meer aan zichzelven overgelaten, kiest zijn spel zelf, meer buiten dan in huis. Het intensieve contact met de moeder moet wijken voor nieuwe banden met de omgeving, met de dorpsjeugd. De groep dezer oudere kinderen omvat alle kinderen tot en met het 15e jaar.

Volwassenen.

Dit is n.1. de leeftijd, dat men den jongeling gewoonlijk tot volwassene verklaart. Daarboven plegen zij al gauw door het kampong-

Sluiten