Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

scheurde navelstreng de oorzaak van den schijndood, dan trachte men het kind spoedig (e voeden, zoowel door de moedermelk, als door melkbaden en melkklisteren. Was de geneesheer bij de verlossing niet zelf tegenwoordig, dan doe hij zich dezelve naauwkeurig beschrijven, om te kunnen beoordeelen , aan welke oorzaak de schijndood moet worden toegeschreven; hij lette op den toestand van de nageboorte, den vorm van het hoofd, de grootte van het hoofdgezwel, de bevinding der moeder en de kleur van de huid des kinds. Werkten verscheidene der opgegeven oorzaken gezamenlijk op het kind , dan moet het geneesplan naar de complicatien en de aanleiding gevende oorzaken gewijzigd worden. Bleef na het herleven van het kind nog zwakte over, welke voor het weder uitdooven van de zwakke levensvonk doet vreezen, dan kan men hetzelve eenige malen eenige droppels ouden wijn ingeven.

Konde het kind door de uren lang voortgezette behandeling niet gered worden, of werd het flikkerende leven weder onderdrukt, dan brenge men hetzelve desniettemin in een verwarmd bed , legge het hoofd cenigzins hooger dan het overige ligchaam , en sla het nog eenigen tijd met oplettendheid gade , opdat men , wanneer zich op nieuw sporen van leven vertoonen, de pogingen tot opwekking weder zoude kunnen voortzetten.

Het is buiten allen twijfel, dat kinderen , na het wegvloeijen van het vruchtwater, somtijds reeds gedurende de verlossing ademhalen , en dein het Tierde tijdperk der verlossing plaats hebbende belemmering der ademhaling brengt dan de gevaarlijkste soort van schijndood te weeg (xxiv), In zulke gevallen zijn door verscheidene verloskundigen, b. v. door Heckïng (1), buizen in de geslachtsdeelen gebragt, om de kinderen lucht toe te voeren, liet zekerst middel blijft echler altijd de zoo spoedig mogelijke bevordering van den afloop der verlossing. Wordt een kind ten gevolge van een zoodanig afbreken der ademhaling dood geboren , dan verliest natuurlijk , zoo als Lados (2) zeer te regt aanmerkt, de longcnproef

(xxiv) Volgens linsch moei nien als zeker aannemen , dat voor de verscheuring der vliezen van het ei en liet afvloeijen van het vruchtwater, de ademhaling en het schreeuwen (vagitus ulerinus) van het kind niet kan plaals hehhen , maar dat na het afvloeijen van hel vruchtwater, door verschillende liggingen van hel kind , door gebrek aan werkzaamheid der baarmoeder en wijdie der scheede , als ook door vele verloskundige kunstbewerkingen, eene onvolkomene ademhaling hij hel kind kan ontstaan, welke alsdan den dood van het kind na zich sleept, wanneer dezelve afgebroken wordt en niet kan worden voortgezet; vooral is dit het geval, wanneer bij du voelgehoorte; hel hoofd van hel kind , na de geboorte van het overige gedeelte des ligchaams , nog eenigen tijd in hel hekken staan blijlt. Dal onder deze omstandigheden het werkelijk schreeuwen van het kind kan gehoord worden (de Amsterdamsche vrocdmeestcr Zityilhoik heeft, niet lang geleden , twee dergelijke waarnemingen aangeleekcnd) , is niet geloochend geworden , maar in vele gévallen zal daarbij wel zinsbedrog hehhen plaals gehad. Het ademen en schreeuwen van het kind, wanneer, nadat het hoofd geboren is, het overige ligchaam nog terug blijft, gebeurt zeer dikwijls en gewoonlijk zonder eenige nadeelige gevolgen, bespoediging der verlossing raadl ook Busch in deze gevallen als hel doelmatigst aan. Vcrl.

(1) Ahhildung und Gebraueh eincs von inir erfnndenen Luflleiters. Crefeld, 1827.

(2) Annales de la Sociétc de Mcdccine de Gand. Vol. III, p. 10i>.

Sluiten