Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Schkeider (1) medegedeeld geval, waarin ecne vroedvrouw, om de af— stooting van eene zeer vette navelstreng te verhaasten, dagelijks met eene schaar aan dezelve gesneden had , hetgeen ten gevolge had, dat de navel langen tijd open bleef, en dat door denzelven winden , eene schuimende vloeistof, en eindelijk zelfs drekstofFen ontlast werden. Do genezing gelukte slechts met moeite.

Bloedingen uit den navel komen ten gevolge van verschillende oorzaken voor; nu eens ontslaat bloeding , doordien de nog verschc navelstreng zeer digt bij den buik van het kind is ingescheurd , of zij volgt op te vroege gewelddadige afscheiding, of door niet plaats gehad hebbende sluiting van den navel. Zijn deze bloedingen sterk , dan kan men dezelve niet gemakkelijk stelpen , want de drukking zoowel als de styptische middelen , lalen ons dan gewoonlijk in den steek. Even weinig heeft men van de cauterisatie en het doorsteken van den navel, zoo als Tnoji. Radforo (^) aantoon! , te verwachten ; want alle de gevallen, die hij , J. A. Stoltz (3), C. G. Carus (4), Edr. v. Siebold (5) en G. Pout (6) hebben waargenomen , eindigden niettegenstaande alle de aangewende middelen met den dood. Deze bloedingen ontstonden , zelfs nog verscheidene dagen na het afvallen van de navelstreng , ja zelfs in een geval eerst op den 21sten dag na de geboorte. Scdseider (7) heeft eene zoodanige , aan alle middelen wederstand biedende , doodelijke nabloeding op den vierden dag na de geboorte zien ontstaan , nadat daags te voren de navelstreng afgestooten was. Hetzelfde nam Richarb waar, na gedurende drie dagen tegen de bloeding gekampt te hebben. In het geval van Sadler (8) ontstond de haemorrhagie uit de ongeschonden tusschenruimte tusschen de halt afgestooten verdroogde navelstreng en de buikbekleedselen , en was niet te stillen , zoodat de dood volgde. Slechts van het insnijden der buikbeklcedselen en het onderbinden der vaten schijnt men nog iets te mogen hopen; intusschen moet men , om niet de insnijdingen te vergeefs te doen , onderscheiden , of de bloeding uit de ader, of uit de slagaderen komt; in het laatste geval heeft dezelve stootsgewijs plaats. Deze vaten loopen namelijk in verschillende rigtingen. Ontstaat de bloeding uit de ader, dan maakt men de insnijding in de rigtiug naar boven van de navel af, en daar dit vat buiten het buikvlies ligt, scheide men dit voorzigtig van de ader af, ten einde het niet mede in de ligatuur op te nemen, liet gevaarlijkst is de bloeding uit de vena , daar de meer zeldzame bloeding uit de slagaderen zich meestal door zamendrukking laat stillen. De hardnekkigheid van de veneuse bloeding berust deels op de geringe neiging van het aderlijke vat om zich zamentetrekken , deels op het beloop van hetzelve achter de wceke buikbeklcedselen, die iedere drukking nutteloos maken, alsmede op deszelfs verbinding met het buikvlies,

(1) v. Siebold's Jonrn. fiir Gebnrlsh. etc. Bil. XIII, Hft. 3. 1834.

(2) The Edinh. med-and. surgieal Journal. 1832. 1. Jnl.

(3) v. Siebold's Journal. VII , 3 , S. 978.

(4) Gemcinsame deutsche Zeitschr. fiir Gelmrlsk. Bil. III, S. 144.

(lj) Deszelfs Journaal. IX. 1.

(G) Medieo-chirnrg. Transaetions. London. XII. 1. 1812.

(7) v. Siebold's Journal. Bd. XV , Helt 3 , S. 641.

(8) Hamburger Zeilsehrift fiir die gesaminte Medicin. Bd. XI, Helt 2.

Sluiten