Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verweeking vergezellende hyperaemie en het doortrokken zijn met vocht , grootendeels echter van de vernaauwde ruimte zelve af , daar het verweekte gedeelte der hersenen steeds eene veel grootere ruimte inneemt, dan het gezonde.

De zetel van de gele verweeking zijn inzonderheid de groote , dikwijls ook de kleine hersenen , hoogst zelden de pons , en de andere weefsels aan de basis der hersenen. Zij doet zoowel de mergachtige hersenzelfstandigheid , als de diepe lagen van de graauwe zelfstandigheid , zeer zelden en bijna altijd slechts secundair de bovenste lagen van deze aan. De grootte van den haard verschilt van die eener boon , tot die van eene walnoot en een hoenderei.

Zelden is er meer dan een haard aanwezig.

De vorm van den haard is rond.

De gele verweeking komt zoowel primair als secundair voor.

De primaire is het , welke zoo even ontleedkundig beschreven werd.

De secundaire voegt zich gaarne bij ontsteking, bij bloeding , bij de meest verschillende pseudoplasmata der hersenen.

Somwijlen komt zij in den omtrek van de holten , bij acute hydrocephalien voor.

Bij den apoplectischen haard en bij pseudoplasmata wordt zij niet zelden onmiddellijk rondom deze afgezet ; veel menigvuldiger wordt echter rondom deze een onlstekingskring gevormd en rondom deze eerst de gele verweeking.

Even zoo menigvuldig echter als de gele verweeking in den omtrek van ontstekingen voorkomt , even zoo zelden wekt zij eene ontsteking in haren omtrek op.

De verweekinghaard kan misschien even als de apoplectische en ontstekingshaard , voor kystevonning , sluiting en likteekenvorming vatbaar zijn ; zoodanigen uitgang is echter tot heden toe niet met der daad aangetoond.

De klinische ontleding van de gele hersenverweeking kan lot op dit oogenblik slechts zeer onvolledig zijn ; want aan den eenen kant zijn de ontleedkundige eigen-

Sluiten