Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daan, dat de kromme voeten uit misvorming der beenderen ontstonden, later de werking der spieren als derzelver naaste oorzaak opgegeven.

Volgens chelius (Leerb. der Ileelk. vert. door g. j. pool, p. 479. Amst. 1831) toch, zoude delpecii hebben gesteld, dat de oorzaak van den horrelvoet in den vorm der beenderen gelegen is, dewijl de spieren aan eene tegengestelde helling van den voet geenen w eerstand bieden, hetgeen vooral duidelijk zou zijn, waar de kromming van verkwijning en eene soort van verlamming der spieren vergezeld gaat. Dit gevoelen grondt delpecii vooral op een geval , alwaar er van de geboorte af eene verslapping der spieren en volstrekt gemis van willekeurige beweging van dije en voet aanwezig was. Hoe grooter de kromming, des te belangrijker zou ook de wegkwijning der spieren .zijn. Wij zullen echter later zien dat dit oordeel onjuist is (vergl. §§ 23, 24, 25).

§ 5.

Zeer onwaarschijnlijk zijn de gevoelens van hen, die den klompvoet en soortgelijke verkrommingen beschouwen voor een ongeluk, waardoor hel kind reeds in utero materno getroffen zoude worden. Wel verre van hiermede iets te bewijzen, verraden dezelve eene volslagene onbekendheid met de zaak. Het is bijna noodeloos, de ongegrondheid dier meening le betoogen, voor welke niet eene stellige daadzaak kan worden aangewezen, maar tegen welke men zich van vele argumenten zoude kunnen bedienen. Het scheen mij derhalve toe, slechts de voornaamste gronden, waarop leze stelling zoude berusten, ter loops te onderzoeken.

Sluiten