Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar omlaag trekt, — want zij is toch niet enkel naar de hoogte geschoven en neergelegd, even als een doek, maar zij gaat in de geheele uitgestrektheid nieuwe aanhechtingen aan, die haar terugwijken beletten, — als veeleer daarin, dat de vóór de tanden en het tandvleesch vrij blijvende binnenvlakte ettert, een likteeken vormt en zich zamentrekt, dat op die wijze de bovenste huidrand naar binnen wordt getrokken en de nieuwe lip nu niet alleen een' naar buiten gekeerden rooden rand mist, maar ook de onderste rei tanden bloot laat. Lisfranc heeft, ook van het denkbeeld uitgaande, dat de huid zich naar den hals poogt terug te tfekken, vanwaar zij genomen is, eene verbetering der methode van Roux daardoor vermeenen te bewerken, dat de exstirpatiesnede (bij carcinoma) in beide wangen wordt verlengd, uit deze een driehoekig stuk tevens uitgesneden en de aan iedere zijde van den mondhoek daardoor ontstaande wond der wang door omgewondene hechtingen in horizontale rigting gesloten wordt, opdat de wangen het opgetrokken huidgedeelte als ware het mede helpen dragen en bevestigd houden. Dit moge voor den eersten tijd der nabehandeling zeer goed zijn en eene minder sterke en gedwongene voorwaartsbuiging van het hoofd veroorloven, het moge de aangroeijing der naar boven geschovene huid in de haar gegevene ligging bevorderen en gemakkelijker maken; — doch dat desniettemin de vormverandering der lip, welke men aan het terugwijken der verplaatste huid toeschrijft, daardoor niet wordt tegengegaan, zulks bewijst het uit Lisfranc's kliniek door Petersen in zijne dissert. inaug. (Wurzburg, 1845) medegedeelde geval, want na de genezing „ voldeed de nieuwgevormde lip bij gesloten mond wel is waar zoo vol-

Sluiten