Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeker bestaan, maar omgekeerd komen ook gevallen voor, waar reeds een verhoogd ureumgehalte van het serum gevonden wordt, terwijl de indicanaemie nog normaal is. Herleidt men de cijfers door Rosenberg gegeven (door ze door 1.6 te deelen, daar R. het serum met trichloorazijnzuur onteiwitte), dan treft men deze gevallen herhaaldelijk aan.

Ook ik heb bij no. 28 een verhoogd ureumgehalte gevonden bij normale indicanaemie. Het blijkt dus, dat de meening van Haas niet juist is; volgens mijn ervaring zullen in het meerendeel van de gevallen ureumretentie en hyperindicanaemie beide tegelijk voorkomen, in enkele gevallen vinden wij in het begin alleen een ureumretentie, in andere aanvankelijk slechts een verhoogde indicanaemie. Toch blijkt uit het bovenstaande voldoende, dat het aanbeveling verdient bij het bepalen van de prognose van een nephritis naast het ureumgehalte van het serum ook de indicanaemie te onderzoeken; soms zal men dan op een geval stuiten, waarbij een neiging tot een toxische uraemie alleen tot uiting komt door een verhooging van de indicanaemie.

Het belangrijkst is natuurlijk de derde groep gevallen van nierpatienten met een verhoogd ureumgehalte van het bloedserum. Het blijkt reeds dadelijk, dat ureumretentie en hyperindicanaemie niet Jabsoluut parallel gaan: wij zien soms een sterke ureumretentie, terwijl de indicanaemie relatief laag is, soms zien wij het omgekeerde. Toch kan men wel als regel aannemen, dat bij een verhoogd ureumgehalte van het serum ook een hyperindicanaemie bestaat.

Vooral bij de meer acuut ontstane uraemieën vindt

Sluiten