Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op terug komen en wil slechts hier enkele momenten uit de chaotische feitenleer naar voren brengen, die in de geschiedenis van helang zijn geworden. Naar eenige volledigheid wordt evenals in de vorige bladzijden geenszins gestreefd. Lanceraux 98) had reeds, sinds de aandacht op een samengaan soms van diabetes met een pancreasziekte was gevestigd, beweerd dat bij de diabete maigre steeds pancreasafwijkingen aanwezig waren. Baumel (1881) ging verder en meende bij elke diabetes dergelijke defecten te hebben aangetroffen. Met van Mering en Minkowski (1889) trad het vraagstuk in een acuut stadium; door hun proeven bleek in ieder geval dat bij honden — niet bij alle dieren — diabetes optrad na een totale pancreasextirpatie. Uit eigen en statistisch onderzoekmateriaal van pancreasziekten bij den mensch, samengaande met diabetes, bouwde Hansemann ") de meening op, „dass unter den Pankreasveranderungen bei Diabetes die einfache Atrophie die grüsste Rolle spielt". Hij onderscheidt dan een kachectische en een zoogenaamde diabetische atrophie; de eerste vertoont kleine cellen en spaarzaam verspreid atrophisch stroma, de laatste behalve de eveneens kleine en atrophische cellen een breed, meestal fibreus, op enkele plaatsen ook in den vorm van cellige infiltraties versch woekerend stroma, een soort interstitieele ontsteking derhalve welke in het begin-stadium volkomen het beeld geeft van de in 1892 door Lépine ino) geschetste Sclerose periacineuse. Hansemann beschouwt deze „genuine Granularatrophie" als specifiek; men dient haar behalve van de kachectische atrophie te onderscheiden van een, meestal hypertrophische, fibreuse induratie welke meer het beeld geeft zooals men dat bijv. bij levercirrhose ziet.

Diametraal tegenover de strenge opvatting van de „Granularatrophie", in het algemeen van het pai-enchym, ontwikkelde zich de zgn. eilandjes-theorie, welke — ook al weer even separistisch — alleen in een defect-zijn der eilandjes van Langerhans de oorzaak eener diabetes wil zien. Zij vond haar verdedigers in Opie 101) e. a. Wanneer men evenwel aanneemt, en tallooze onderzoekingen102), geven ons er het recht toe, dat de Langerhans'scIic eilandjes geen zelfstandige organen zijn maar duizenderlei overgangen

3

Sluiten