Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij groengele vloeistofmassa's met vlokken (hij heeft tot nu toe alleen melk en verdunde melk gebruikt).

21 Juli 1910. Hedenmorgen succombeert de hond, na voortdurend allerheftigste braakbewegingen gemaakt te hebben.

De sectie leerde mij het volgende; geen peritonitis of andere afwijkingen, die den dood konden verklaren.

De maag zag er echter zeer merkwaardig uit (zie photo). De beide maagstompen waren tegen elkaar verbakken (misschien als redmiddel om een dreigende perforatie te verhinderen) tengevolge waarvan de ingeschakelde darmlis afgeknikt was. Rondom de verklevingsplaats der beide maagstompen was ook het net vastgegroeid.

Na opening van de cardiale stomp kon ik de inmonding van de ingeschakelde darmlis haast niet terugvinden, daar ze zeer nauw was. Met een sonde lukte het eerst na heel veel tasten en zoeken door de lis heen in het pylorische deel van de maag te geraken, Nadat ik ook deze maagstomp en de lis zelve opengeknipt had, werd het mij duidelijk, waarom de hond gestorven was en wat de braakbewegingen te beteekenen hadden.

De cardiale stomp kon wel vrij veel voedsel bevatten, maar het niet door de afgeknikte darmlis naar het antrum pyloricum uitdrijven. De maag moest dus door den oesophagus geledigd worden, zoodra het cardiale deel te vol geraakte (vandaar het veelvuldige braken) en de hond derhalve te gronde gaan door gebrek aan voedsel. Daar het tusschengeschakelde darmstuk dus niet of nauwelijks gefunctioneerd kon hebben, leek mij het microscopisch onderzoek van dit praeparaat van weinig of geen belang, macroscopisch zag de lis er normaal uit.

XVI en XVII. Maagwandplastieken met behulp van ongesteelde

darmlappen.

Ullman vond, dat bij plastieken van den maagwand met losse ongesteelde darmlappen (die dus van hun mesenteriale voeding beroofd waren) de proefdieren niet aan een perforatieperitonitis te gronde gingen. Zelfs gelukte hem een plastiek met een lossen darmlap, die

een uur in heete compressen bewaard was.

Reerink daarentegen vond, dat het behoud van den mesenteriumsteel een eerste vereischte was, daar anders de getransplanteerde lap te gronde ging.

Sluiten