Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor, waaraan 6 stierven. Volgens F 1 u heeft de gele koorts zich van 1866 tot 1902 in Suriname niet vertoond. In 1902 waren er officiéél 54 gevallen, waarvan 29 stierven. F 1 u maakt het aannemelijk, dat tusschen 1902 en 1909 de gele koorts steeds in abortief verloopende vormen aanwezig is geweest. Dat er na 1909 geen gevallen meer zijn voorgekomen, pleit er tegen, dat gele koorts endemisch zou zijn in Suriname.

Op Cura?ao zou volgens bovengenoemde encyclopedie reeds in de tweede helft der 18e eeuw twee of drie maal een epidemie zijn waargenomen en in de 19e eeuw minstens een 12-tal malen. In 1894 kwamen er 60 gevallen voor, in 1898 16 gevallen. Na 1909 is de ziekte er niet meer geconstateerd.

Volgens het Bulletin de 1'Office International d'Hygiène Publique, 1930, pag. 2290, is er in Cura?ao in 1914 voor het laatst gele koorts geweest.

Op St. Martin heerschte, volgens Benjamins en Snelleman, van 1801 tot 1803 een zware epidemie.

Gele koorts in Europa.

Dezelfde oorzaken, als voor het optreden van de gele koorts in Amerika, gelden ook hier, n.1. groei van het handelsverkeer en immigratie van kolonisten naar West-Indië en Midden-Amerika. Bij terugkeer brachten de kolonisten de gele koorts in de oude wereld. Slechte hygiënische omstandigheden in de havensteden bevorderden de ontwikkeling van de Aëdes aegypti.

Volgens B oy c e was de gele koorts vermoedelijk reeds in de 16e eeuw bekend in Spanje, geïmporteerd met schepen uit de West. Het zou ook wel merkwaardig zijn, als gele

Sluiten