Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ratuur ligt aan den muskiet en niet aan het virus. Dit blijkt uit een proef van de Amerikaansche commissie, waarbij bloed van een gele-koorts-patiënt 5]/2 uur werd bewaard in een ijskist, waarna injectie ervan bij een gevoelig persoon toch nog gele koorts veroorzaakte. (Thans is bewaren in de ijskist de methode geworden voor het behouden van den stam.)

e. De proeven van de legercommissie hebben de rol van de Stegomyia duidelijk aangetoond. (De meeste andere muggensoorten komen trouwens niet in aanmerking voor de overbrenging, daar bij hen tusschen het bloedzuigen en hun dood, na het eieren leggen, een korter tijdsverloop dan 12 dagen bestaat.)

ƒ. Daar gele koorts, b.v. in Mexicocity, niet wordt overgebracht, kunnen daar voorkomende en al hun functies uitoefenende bloedzuigende insecten, bijv. vlooien of wandluizen, van de overbrenging worden uitgesloten. Trouwens gele koorts komt niet méér voor in vuile dan in zindelijke huizen.

g. De uitroeiing van de gele koorts in Havana was uitsluitend een gevolg van maatregelen, gericht tegen de Stegomyia.

h. Er is tot dusver geen enkele reden naar voren gebracht om te veronderstellen, dat eenig ander insect dan de muskiet of een andere muskiet dan de Stegomyia de gele koorts kan overbrengen.

In navolging van de Amerikaansche legercommissie zijn in de naastvolgende jaren infectieproeven op menschen genomen door:

1. Ribas en Lutz in Sao Paulo, Brazilië.

2. Parker, Beyer en Pothier, een Amerikaansche commissie in Vera Cruz (1903).

Sluiten