Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den om deze geheel uit Amerika uit te roeien. Hierdoor zou ook het gevaar van de overbrenging door het pas gereed gekomen Panamakanaal bezworen kunnen worden.

Hoewel hierdoor nog vele endemische haarden zijn opgeruimd, is het nog niet mogen gelukken Zuid-Amerika althans geheel gele-koorts-vrij te krijgen (zie o.a. de epidemie in Rio in 1928 en 1929).

In 1920 ging Gorgas als voorzitter van een gele-koortscommissie vanwege het Rockefellerfonds op reis naar Afrika om den toestand op de Westkust te bestudeeren. Hij heeft echter het doel van deze reis niet bereikt, maar stierf den 3en Juli in Engeland (na een apoplexie), dus a.h.w. midden in zijn arbeid.

Nadat de Rockefellercommissie onder Beeuwkes in WestAfrika langen tijd tevergeefs naar een voor gele koorts ontvankelijk dier had gezocht, bleek het in 1927 aan Stokes, Bauer en Hudson, dat bepaalde apensoorten, speciaal de Britsch-lndische Macacus rhesus, vatbaar zijn voor experimenteele infectie van gele koorts. De Macacus rhesus vertoont daarbij een karakteristiek ziektebeeld. Het virus van de gele koorts kon door deze dierexperimenten reeds zeer dikwijls in muskieten en in menschenbloed aangetoond worden.

Reeds in 1906 was door Thomas in Manaos aan de Amazonerivier in Brazilië een chimpanzee geïnfecteerd door steken van 29 Aëdes aegypti, die 21 dagen tevoren bloed van twee gele-koorts-patiënten op den derden ziektedag hadden gezogen. De aap kreeg een lichten aanval van gele koorts en was verder immuun.

Ook de Rhesusapen worden immuun na het doorstaan van de experimenteele infectie. De in Afrika inheemsche apen

Sluiten