Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de voorkamer. Wordt nog meer aconitine ingespoten dan nemen de afwijkingen in de hartswerking toe. De atypische hartscontracties worden veelvnldiger en de normale hartsrhythmus wordt geheel door allorhythmieën van verschillenden aard verdrongen. Er ontstaat een volkomen dissociatie, waarbij de kamer meestal frequenter klopt dan de voorkamer.

De E. G. van den ventrikel blijven dikwijls gedurende een heele reeks slagen onderling gelijkvormig. Na korter of langer tijd echter verandert de frequentie van de kamer, en tegelijk daarmee wordt het E. Gr. gewijzigd. Doch ook nu weer houdt dit gedurende een reeks van slagen gelijken vorm. Zulke reeksen van atypische kamer-E. G. van gelijken vorm volgen elkaar soms gedurende zeer langen tijd op.

De kracht van deze atypische contracties schijnt gewoonlijk geringer te zijn dan die van de typische; dikwijls wordt ook de vorm der kamermechanogrammen atypisch: aan deze is dan geen spoor van een plateau meer te zien. De druk in de kamer rijst langzamer dan normaal, en daalt direct weer, nadat hij zijn maximum bereikt heeft. In verband met de geringere kracht van het hart is ook de bloedsdruk lager geworden.

Zeer dikwijls treedt in dit stadium der vergiftiging pulsus alternans op. Meestal is deze niet zeer bestendig, doch maakt spoedig weer voor een andere allorhythrnie plaats. Later verschijnt hij dan dikwijls opnieuw en hij kan tot kort voor den dood van het proefdier aanhouden. Wij komen in het voorlaatste hoofdstuk van ons proefschrift nog nader op den pulsus alternans terug.

Menigmaal ziet men een pulsus bigeminus te voorschijn komen.

Hoewel het hart bij dezen graad van vergiftiging

Sluiten