Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

primairen klos werd een op 21 Volt getransformeerde stadswisselstroom geleid; de afstand van primairen en secundairen klos werd op 8 cm gesteld.

Bij het voortbewegen van de chassis maakte en verbrak dit automatisch den stroom, terwijl de duur der prikkeling door een eenvoudig mechanisme geregeld, en door een sigmaal op onze krommen aangegeven werd. Op deze wijze verkregen wij dus achter elkaar op één plaat te zien de werking van het hart vóór, tijdens en na de vagusprikkeling.

Wij moeten hier met een enkel woord vermelden, dat de opheffing van den stroomoverloop niet steeds volledig gelukte, met dat gevolg, dat sommige krommen gedurende de prikkeling kleine golven van een frequentie van 50 perioden per sec. vertoonen Deze hinderen evenwel bij de beoordeeling der krommen nauwelijks of niet.

Bij kleine doses aconitine veroorzaakt de electrische vagusprikkeling van bovengenoemde sterkte hartstilstand evenals bij niet vergiftigde harten Bij middelmatige doses is het effect van een even sterken prikkel duidelijk minder en neemt men slechts een meerdere of mindere polsverlangzaming waar.

Verhoogt men de dosis nog iets, dan blijkt vagusprikkeling het optreden van autogene contracties in de hand te werken. Een voorbeeld hiervan is fig 3, Deze kromme is afkomstig van een hond, bij welken in 10 injecties een gezamenlijke hoeveelheid van 0.5 mg aconitine was ingespoten. Wij zien vóór de vagusprikkeling een regelmatige hartswerking. De E.K.G zijn niet atypisch, doch vertoonen slechts lage toppen.

Ongeveer 0.24 sec. na het begin der vagusprikkeling bij I'J, verandert het beeld en een reeks atypische E.K.G.

Sluiten