Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lk heb reeds bij mijne eerste proeven met kunstlicht mij van eene andere inrigting bediend.

Zij bestond eenvoudig daarin, dat ik de vlam mijner studeerlamp, die langs een vertikalen staaf verschuifbaar is, nadat de ballon van mat-glas en de ring er at waren genomen, zoo digt mogelijk nabij den wijd geopenden mond bevestigde en hiermede de raak verlichtte. Vervolgens hield ik tusschen de vlam en mijne oogen met de eene hand een langwerpig vierkant stuk van een vlakken spiegel (tegenspiegel), groot genoeg om de oogen te beschaduwen en van de verlichte raak een beeld op te vangen, terwijl ik met de andere hand den keelspiegel hanteerde. Het aanslaan van den tweeden spiegel door het uitademen voorkwam ik, even als dat van den keelspiegel zeil, door dien boven de lamp te verwarmen. Fig. 7. heldert deze eerste zeer eenvoudige manier op, die zich wel voor autolaryngoskopie, niet echter voor onderrigt aan anderen gebruiken laat. Zij

kan daardoor tot volkomen¬

heid gebragt worden, dat men achter de vlam een hollen reflector of vóór haar eene biconvexe lens aanbrengt. De tegenspiegel, dien men met de linkerhand vast houdt, vertoont zich tot een staafje verkort. Onder zijn benedenrand valt het lamplicht tusschen de beide handen door in den open mond en op den keelspiegel.

Toen ik den reflector van ruete was gaan gebruiken, kwam ik op de gedachte om diens geheelen oogspie-

gei-ioestel tot een doeltreffend apparaat voor laryngoskopische waarneming van zich zelf en tot demonstratie in te rigten I„

heT lirbt men ^ °°gSpiegel van RÜETE met standaard, die licht, van eene goede moderateurlamp of van de zon-zelf

Sluiten