is toegevoegd aan uw favorieten.

Over oogveranderingen bij lepra

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De bacillen vulden de cellen op, deels lagen zij vrij, meestal in hoopjes. Nergens zag men, in de membr. Bówman. een defect boven de haardjes; op enkele plekjes was dit membraan wat verdund, resp. iets van achteren aangevreten. Het epitheel was boven de haardjes intact. Op sommige plaatsen werden ook los van eenigen samenhang met de haardjes in het epitheel enkele leprabacillen gevonden. In de middelste lagen van het parenchym zag hij hier en daar enkele met leprabacillen gevulde cellen, zonder dat eenige weefselverandering bestond.

Axenfeld wijst op de belangrijkheid van het feit, dat in het vaatlooze parenchym, zonder eenige verbinding met den vaathoudenden limbus en zonder dat er nieuwvorming van vaten heeft plaats gehad, geïsoleerde bacillenhaardjes gezien zijn — en wel haardjes van onbewegelijke bacillen. Voor micro-organismen, die zich uit zichzelve niet kunnen verplaatsen, wordt het zeer moeilijk een verklaring hiervan te vinden. Aan een transport met den lymphstroom is in dit geval niet te denken, daar er een naar het centrum van de corne \ gerichten lympstroom niet aan te nemen is. De mogelijkheden zijn volgens Axenfeld:

le. Een diffuse uitbreiding in de continuïteit der weefselspleten. Dat zulks mogelijk is in de nog doorzichtige cornea (bij lepra) leeren de onderzoekingen van Jeanselme en Morax. Axenfeld neemt de mogelijkheid aan, dat langen tijd achtereen zulk een niet opvallende invasie kan blijven bestaan, hetgeen overeenstemt met het feit, dat de lepra over het algemeen een zeer lang incubatietijdperk bezit. Aangezien de leprologen de meening toegedaan zijn, dat leprabacillen uit de weefsels verdwijnen kunnen zonder duidelijke sporen achter te laten, dient volgens Axenfeld overwogen te worden of een diffuse woekering niet in een haardvormige circumscripte overgaan kan.

2e. Een transport en localisatie door cellen.

De levende bacillen zouden door de cellen worden overgenomen en getransporteerd naar plekken waar de bacillen dan verder voortwoekeren en weefselveranderingen veroorzaken; dus een soort phagocytose en phagocytair transport, evenwel niet in den zin van een onschadelijkmaking van het micro-organisme of van een genezingsproces.