is toegevoegd aan uw favorieten.

Over hydrocephalus

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Na een convexiteitsmeningitis bestaat er ook altijd nog een kans, dat er slechts een deel van de vochtkanalen of van het resorbtieapparaat is verloren gegaan, zoodat het dan nog mogelijk is, dat het goed gebleven deel in staat is evenveel vocht af te voeren als voorheen het geheel. Wij weten immers, dat wij by onze hersenoperaties zoo vaak groote gebieden van den vochtstroom onbruikbaar maken, zonder dat wij toch een oogenblik bang behoeven te zijn, dat er een waterhoofd zal ontstaan. Hetzelfde geldt voor de vele open schedel verwondingen, die tot genezing komen.

Uit deze heele opsomming is het dus wel duidelijk, hoe samengesteld de oorzaak van de retentie kan zijn en van hoe groot belang het is er in elk afzonderlijk geval een zoo goed mogelijk inzicht in te krijgen. Hiervan zal het telkens weer afhangen of wij nog iets kunnen uitrichten en wat de behandeling zijn moet. Hiervoor verwijs ik naar de hoofdstukken over de diagnose en de therapie van de aandoening.

Zooals ik reeds zeide, zijn het vooral de gevallen van epidemische meningitis en waarschijnlijk vele lichte gelocaliseerde ontstekingen, die door hun betrekkelijk goedaardig verloop tot hydrocephalus aanleiding zullen geven. Toch moet ik nog een andere manier noemen, waarop sommige ontstekingen kunnen werken.

De ticberculose kan als conglomeraattubercel optreden; deze ontwikkelt zich voornamelijk in de hersensubstantie en niet in de hersenvliezen. Dringt de ontsteking tot aan de vliezen door, dan worden deze ook geïnfecteerd en ontstaat tuberculeuse meningitis. Die solitairtubercels komen waarschijnlijk nog al eens voor en verloopen heel dikwijls onder het beeld van tumor cerebri; niet onwaarschijnlijk vormen zij de helft van de z.g. hersentumoren bij kinderen en een negende deel van die der volwassenen.

De tubercels zijn erwt- tot appelgroot; zij zijn gelocaliseerd aan den basis, komen echter ook nog al eens voor in de kleine hersenen en kunnen daar door druk op de vena magna Galeni of op den aquaeductus Sylvii afsluiting veroorzaken, wat in beide gevallen weer tot waterhoofd zou kunnen leiden.

En dan moet vooral ook de lues niet vergeten worden. Deze ontsteking tast hersenen en vliezen vaak aan en vooral de ongeboren vrucht wordt er meerdere malen het slachtoffer van, waardoor dan het congenitale waterhoofd kan ontstaan. Het patho-