is toegevoegd aan uw favorieten.

Over hydrocephalus

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met zijn klas mee, maar het schrijven gaat moeilijk, daar hij rechts paretisch is. Ook is hij in den laatsten tijd erg zenuwachtig en druk, maar hij heeft geen hoofdpijn en geen oogklachten."

De lichte verbetering, die de balksteek hier gegeven had, hield echter niet aan.

In Sept. 1930 kwam de hoofdpijn in toenemende hevigheid terug, het loopen werd slechter en den 25en Sept. stierf hij plotseling, onder de verschijnselen van ademstilstand. Obductie had niet plaats.

22. L. H., 1917, 2y2 jaar. Dit kind was op anderhalfjarigen leeftijd zindelijk; het kon praten en zingen, maar is vanaf dat moment achteruit gegaan; het is lastig en onzindelijk geworden en heeft toevallen gekregen; ook bijt het z\jn omgeving; soms is het dagen suf en dan weer steeds aan het praten; het eet gulzig.

Voornamelijk wordt het jongetje om de toevallen gestuurd. Hij werd na een normale zwangerschap spontaan, zonder stoornis geboren en heeft daarna de borst gehad. In het eerst was hij niet alleen normaal, maar zelfs zeer bij de hand, zoodat hij al spoedig allerlei versjes kende. Verder was hij altijd buitengewoon druk en bewegelijk, lastig en driftig; hij kon soms trappen en stampen van drift. Zijn ziekte begon met veelvuldige absences en daarna ernstige toevallen. Bij zoo een toeval valt hij plotseling met een luiden schreeuw in de kussens; daarna vertoont hij eerst een tonische kramp van hoogstens eenige seconden, en vervolgens klonische trekkingen in armen en beenen. Daarbij zijn de pupillen zeer w\jd en zonder reactie en ontloopt hem de urine.

De vader is een zware potator, de moeder is zeer zenuwachtig. Zij is elf maal gravida geweest. Het patiëntje staat tussphen twee miskramen in, en een zusje heeft epilepsie.

Het aantal toevallen nam toe. In Juni 1917 had hij er zes per dag. De schedelomvang was 49.6 cM. Het hoofd was lang, maar maakte niet den indruk van hydrocephaal te zijn. In fundo bleken de vaten beiderzijds sterk geslingerd te verloopen; de rechter papil was wat gezwollen; links was hfl niet te spiegelen. Er werd besloten te zien of er met balksteek iets te verbeteren was, alhoewel de diagnose hydrocephalus heel niet vast stond. Deze werd 28 Augustus 1917 onder chloroformnarcose uitgevoerd. De spanning in de hersenen was groot; op den buitenkant werd nauwelijks vocht gevonden. Na den balksteek kwam er eerst weinig liquor to voorschijn, blijkbaar niet onder hoogen druk staande, want het druppelde heel langzaam; bij vergrooting van de balkopening vloeide er echter vrij veel vocht af.

Na de operatie heeft patiënt nog veel geschreeuwd, wat hij ook voor dien deed, waardoor hij voor zijn omgeving voortdurend tot grooten last was, maar de toevallen zijn