is toegevoegd aan uw favorieten.

De aanwending der electriciteit als geneesmiddel, met het oog op physiologie, diagnostiek en therapie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doende is, want, wekt men contractie op door middel van eenen electrischen stroom, zoo ontstaat deze door gelijktijdige prikkeling der zenuwen en spieren ; in geval de zenuwvezels met behulp van eenen constanten stroom zijn verlamd, zoo is een der factoren, die bij het tot stand komen der contractie eene rol spelen, weggevallen, ten gevolge waarvan deze natuurlijk in intensiteit vermindert. Ook heeft Bernard onlangs de sinds Unzer's tijd telkens weêr opgeworpen bedenking tegen de prikkelbaarheid der spier volkomen weerlegd. Hij heeft namelijk opgemerkt dat de motorische zenuwen slechts in dat geval hare prikkelbaarheid in de rigting van het centrum naar de peripherie verliezen (wet van Valli en Rit ter), waarin zij vooraf van de centraalorganen van het zenuwstelsel gescheiden zijn. Zoo zal, als men de verbinding van den nervus ischiadicus met het ruggemerg heeft opgeheven, de galvanische prikkeling van dezen zenuwstam na eenigen tijd geene spiercontracties meer te weeg brengen ; electriseert men echter de takken der zenuw, die nader bij de peripherie zijn gelegen, zoo vertoonen zich toch nog spiercontracties. Laat men echter de verbinding der zenuw met het ruggemerg ongeschonden, zoo neemt men geheel andere verschijnselen waar. In dat geval verliest namelijk de zenuvv hare physiologische eigenschappen in omgekeerde rigting, d. i. alzoo van af de peripherie naar het centrum toe. Legt men den nervus cruralis van eenen kikvorsch bloot, en ontstaan er geene contracties meer, bij galvanisatie der zenuwen digt bij de plaats waar zij de spieren binnentreden, zoo kan men dikwerf nog contracties opwekken, door de zenuwen in de nabijheid van het ruggemerg te galvaniseren; en heeft de zenuw, over hare gansche uitgebreidheid, hare prikkelbaarheid verloren , zoo kan men ook dan nog, door de voorste zenuwwortels te galvaniseren, contracties opwekken. Derwijze verliezen de spieren hare prikkelbaarheid bij dieren, die sterven dooi' de gevolgen van verbloeding of van vergiftiging met woorara. Deze beide wijzen van sterven der zenuwen kan men gemakkelijk op een en hetzelfde dier demonstreren. Als men namelijk de lendenzenuwe» der regter zijde bij eenen kikvorsch doorsnijdt, en daarna het dier woorara vergiftigt, zoo neemt men waar, dat regts, waar de zamel* hang tusschen de zenuwen en het ruggemerg is opgeheven, die ze"