is toegevoegd aan uw favorieten.

De rioolkwestie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wanneer zij niet met water verdund en door verlies van ammonia niet verzwakt, is.

Men kan dus zonder twijfel aannemen, dat faecale stoffen per hoofd per jaar minstens eene waarde hebben van f 5 hier aan het spoorwegstation, en dat wanneer de landman dezen prijs aldaar aan de stad betalen moest, hij na aftrek van vrachtkosten over 60 tot 70 mijlen en arbeidsloon om ze met de aarde zijner velden te vermengen, nog eene extra winst van f 50 per bunder krijgen kan, door de daarbij verkregene vermeerdering van oogst.

Wanneer dus de landman in het algemeen deze methode volgen wilde en de mest van de stad kocht tegen den laag gestelden prijs van f 5, zou dit voor de 80.000 inwoners eene jaarlijksche som geven van f 400,000. Wanneer de stad landbouwer werd en deze mest zelve verbruikte, dan zou zij behalve bovengenoemde som nog eene winst van f 5 per inwoner trekken.

NOODZAKELIJKHEID VAN HET GEBRUIK MAKEN VAN FAECALE STOFFEN.

Ik moet hier opmerken dat in liet Lois Weedon landbouwstelsel geene mest gebruikt en ook geen grootere oogst verkregen wordt, dan vroeger het land over de geheele oppervlakte droeg.

Dat dit evenwel eens een einde moet nemen is natuurlijk. Iedere oogst die van het land gedragen is, maakt het een zeker aantal ponden phosphor, potasch, magnesia, soda, kalk enz., armer, en hoe groot tegenwoordig de voorraad daarvan ook zijn moge, eenmaal moet die schat uitgeput worden. Er zijn vele boeren die denken dat, daar hel land door hunne vaders en hen zelve bebouwd, altijd een goeden oogst gegeven heeft zonder bemesting, dit ook altijd duren zal. Dit is vooral het geval met vele veeboeren, die nooit hun land eene