is toegevoegd aan uw favorieten.

De rioolkwestie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die tot op de straat reikt en denzelfden diameter als de stopper heeft, zoodat deze zonder eenig bezwaar er uitgenomen en onderzocht kan worden. De cilinder is met een plaatje bedekt, dat opgeligt moet worden om de kraan te kunnen omdraaijen, hetwelk de arbeider met een grooten ijzeren sleutel doet. De arbeider kan ten allen tijde en in weinige oogenblikken den stopper er in en er uit doen en reinigen enz., terwijl de machinist de luchtpomptoestellen met het reservoir in verbinding zet. Door middel van de stelschroef kan de stopper juist op die hoogte geplaatst worden, dat dezelve volkomen hermetisch sluit en toch gemakkelijk draait.

Daar deze kraan de eenige is welke vereischt wordt voor het geheele onderaardsche buizenstel, waarvan een hoofdbuis de «inzamelaar» is, en daar deze, met geen mogelijkheid zoo onbruikbaar gemaakt kan worden dat zulks niet in een oogenblik kan worden hersteld, is het duidelijk dat mijn systeem niet onderhevig is aan het bezwaar van vele inrigtingen onder den grond, en dus buiten bereik, te hebben, welke alle op de volkomenste wijze moeten werken, en dat zoo het geringste beletsel of eenige verstopping plaats had, alles onbruikbaar zou zijn, tot dat met vele kosten en moeite de straten opgegraven werden en de noodige reparatiën gemaakt. (>)

(1) Dit bezwaar is wezenlijk gemaakt door eenigen, die na eene zeer oppervlakkige beschouwing het wel is waar zeer -ingenieus,» maar toch om gemelde reden «onpractisch» oordeelden. Wanneer het ook waar was dat de kranen verstopt of lek konden worden, zou zulks niet zwaarder wegen tegen de uitvoerbaarheid van het plan, dan dezelfde klagt, uitgebragt tegen de gasleidingen toen zij het eerst voorgeslagen werden. Wat is daar al niet een wijsheid over uitgekraamd! Het is zeer interessant de brochures enz. van dien tijd daarover te lezen. «Kranen konden nooit goed sluitend gemaakt • worden en het gas kon door het kleinste gaatje ontvlugten — eenige kranen zouden «met gesloten worden — huizen en straten zouden gevuld zijn met een damp die »bekend was als zeer schadelijk, wanneer zij geconcentreerd werd — het leven en "de eigendom van iedereen zou in gevaar zijn.. In e'e'n stad ging men zoo ver, dat in de kerken tegen het »nieuwe licht« gepredikt werd, en gehe len dat de «ijlhoofden» van het stedelijk bestuur, die dit project met geweld wilden doorzetten, nog bij tijds

daarvan mogten afgebragt worden Die knappe lieden hebben ook hunnen zin

gekregen — zij zitten nog in donker.