Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het hoofd van het dijbeen met de naastbij gelegene deelen aangaat, vast en stevig is , wordt door de ondervinding geenzins bevestigd.

De, door humbert voorgeslagene en aangewende behandeling, bestaat in de vervulling der drie, aichzelve opgevende aanwijzingen: 1) het tekorte been de gelijke lengte van het gezonde te geven ; 2) het, door de kunstmatige verlenging, tot op de plaats van het vroeger oorspronkelijke gewricht zich bevindende hoofd van het dijbeen in de gewrichtsholte te voeren en 3) het aldaar zoo lang te behouden , tot dat inmiddels, door de verhoogde werkdadigheid der natuur, de noodwendige vereeniging en stevigheid ontslaan is. Aan deze drie aanwijzingèu beantwoorden nu tot dit einde uitgevondene, zeer zamengestelde , toestellen

ter uitrekking, terugvoering en bevestiging.

Tegen de, door humbert voorgeslagene behandeling wordt door artsen, welke ze nader onderzocht hadden , onder anderen de tegenwerping gemaakt, dat het zeer moeijelijk is de gevallen te bepalen , welke voornamelijk voor deze behandeling geschikt zijn , en welke zulks niet zijn , daar de , door humbert opgegevene kenteekenen , zeer onbepaald zijn. Heine (smiDfs Jahrb. Bd. XIJ S. 99) gelooft, dat , tot nadere opheldering der diagnosis voor alle dusdanige verkortingen der onderste ledematen , als gevolg van luxatio spontanea, de meeste waarschijnlijkheid voor een goed gevolg dezulke beloven, welke 1) na het ophouden der ontsteking het spoedigst in behandeling komen , en 2) dusdanige vormen, welke een minder hevig beloop aantoonden, en waarbij zich het zieke lid in verhouding niet bijzonder snel verkortede, zoo als dit bij jonge kinderen somwijlen wordt waargenomen , terwijl het lid spoedig , na het eerste waarnemen van de kwaal, reeds eene verkorting aantoont en de ziekte, bij eene doelmatige behandeling, zonder verdere verontrustende verschijnselen eindigt. Als bijzonder gunstig ter aanwending der behandelingswijze van humbert , meent heine ook nog de omstandigheid te mogen beschouwen, waar de trochanter major op zijne nieuwe plaats sterk vooruitspringt en het os ileiim op deszelfs

achterste gedeelte minder afgeplat is.

Yerwijdering van alle oorzaken , welke de ziekte te voorschijn bragten , rust van het ligchaam , bescherming van den voet voor uitwendige, schadelijke invloeden, versterkende baden en invvrijvingen, zijn, bij een gelukkig afgeloopen geval, de noodzakelijke vereischten , welke gedurende een langen tijd na de herstelling moeten in acht genomen worden , om iedere weder instorting te voorkomen.

einde van het tweede en laatste deel.

Sluiten