Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moeder, veroorzaakt door de vermeerdering van het bindweefsel, dat de spiermassa doortrekt. Daarbij is het spierstelsel zelf sterk losgewerkt en rijk aan bloed, het slijmvlies in het binnenste ontstoken en in den staat van de hierboven geschetste endometritis. In dezen toestand volhardt de baarmoeder, totdat het ziekteproces geëindigd is, hetgeen gewoonlijk jaren duurt. Dan verschrompelt het gewoekerde bindweefsel tot een soort litteekenweefsel, de spiermassa wordt daardoor samengetrokken, en uit de eertijds groote, weeke en bloedrijke baarmoeder, wordt ten slotte een klein, hard orgaan met een zeer gering gehalte aan bloed, daar ook de bloedvaten krimpen.

De hoofdoorzaak der kwaal is de gebrekkige involutie van de door de zwangerschap sterk vergroote baarmoeder na de verlossing. Het orgaan ondergaat gedurende den tijd van ontwikkeling der vrucht eene bijna 60 voudige vergrooting. Ook al heeft na voleindigde geboorte eene aanzienlijke verkleining plaats, is de nog overblijvende vergrooting toch belangrijk genoeg, om de uiterste rust in acht te nemen. Voor dat doel dient het kraambed, waarvan de duur 10-12 dagen bedraagt -— of ten minste moest bedragen. Helaas, wordt tegen dit zoo ongemeen gewichtige gebod zeer dikwijls gezondigd, doordien vele kraamvrouwen reeds na weinige dagen opstaan. In talrijke gevallen zijn de toestanden zoo ongunstig, dat eene langere rust door verblijf in het kraambed niet kan worden verkregen, zoodat juist in de onbemiddelde kringen der bevolking de chronische metritis eene zeer veelvuldige kwaal is. Bizonder nadeelig zijn miskramen, vooral in de eerste maanden der zwangerschap, omdat de vrouwen de beteekenis van den abortus gewoonlijk niet voldoende beoordeelen en zich derhalve weinig of in 't geheel niet ontzien.

Van andere oorzaken komen hoofdzakelijk zulke gesteldheden in aanmerking, die tot eene bloedovervulling der baarmoeder leiden. Hiertoe behoort de chronische verstopping, die zich bij zoo vele vrouwen vertoont, en evenzoo het ophouden der urine uit gewoonte, dat tengevolge van verkeerde begrippen van schaamte eene bizonderheid van het vrouwelijke geslacht vormt. Aangezien de baarmoeder tusschen de blaas en den endeldarm ligt en buitendien nog de gevulde darmkronkels van boven af daarop drukken, is het licht te 'begrijpen, dat zich bij eene overvulling der naburige organen eene stuwing in haar ontwikkelt en deze wederom den aanstoot geeft tot de boven geschetste veranderingen. Dezelfde uitwerking hebben de knikkingen der baarmoeder, evenzoo een te veelvuldige geslachtsomgang en onanie.

De door de kwaal veroorzaakte ongemakken zijn aanvankelijk

Sluiten