Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De meest voorkomende uitzakking der scheede is die van den voorsten scheedewand, terwijl de achterste scheedewand slechts zelden

geïsoleerd uitzakt, dan echter gewoonlijk den endeldarm mede naar beneden trekt. In dit geval omvat de uitzakking den scheedewand en het onderste gedeelte van den endeldarm (z. afb.). Op den uitzakkenden voorsten scheedewand volgt bijna steeds de aangrenzende wand der blaas, zoodat de urinebuis niet meer naar boven, doch naar beneden verloopt en er een aanhoudende urineaandrang bestaat (z. afb.).

Hoe wijder de schaamspleet is, deste sterker ontwikkelt zich de uitzakking en deste meer rukt de scheede aan de baarmoeder. Het natuurlijke gevolg is, dat deze aan het trekken medegeeft, eveneens naar beneden zakt en ten slotte in den ingang der scheede zichtbaar wordt. Men spreekt dan van eene onvolledige uitzakking der baarmoeder, -waarbij

Xusscneu ae voorwelvende scheedewanden het onderste gedeelte der baarmoeder met den moedermond zichtbaar wordt (z.afb.).

De laatste graad der uitzakking is het naar buiten komen der ge-

heele baarmoeder, de volledige uitzakking

Fig. 551.

Uitzakking der scheede, vooral van haar achtersten wand, waardoor de endeldarm mede naar buiten getrokken is. h achterste scheedewand. m endeldarm.

Fig. 553.

Onvolledige uitzakking der baarmoeder en voorstulping van den achtersten scheedewand tengevolge van eene totale scheuring

van den bilnaad. g uitgezakt scheededeel der baarmoeder, m moedermond. s achterste scheedewand.

rig. ooz. Uitzakking der scheede na scheuring van den bilnaad. v voorste scheedewand. h achterste scheedewand.

Sluiten