Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

£.ven ongeschikt zijn de kinderfeesten, dit afbeeldsel der ijdelheidskermis der volwassenen, waar voorzichtige ouders hunne kinderen nooit heen moeten sturen. Opschik, ijdelheid, kwaadsprekerij, grootsprekerij, nijd — dat zijn de vruchten dezer samenkomsten, afgezien van de daaraan verbonden opwinding en verstoring der gewone orde.

Een door jongens met voorliefde uitgeoefend tijdverdrijf is het kaartspel, eene onbetamelijkheid, waaraan men zoo vroeg mogelijk een einde moet maken. Het is het begin tot opwekking van alle onedele hartstochten, verleidt tot nalatigheid en plichtsverzuim en verwekt hebzucht en gierigheid. Er is nauwelijks iets meer afkeerwekkend dan jongens met alle teekenen van opwinding te zien kaart-spelen. Zulke kinderen kan men met zekerheid voorspellen, dat zij nooit voor edele genoegens iets gevoelen en zelf tot verwoesting van hun gemoeds- en zieleleven medewerken. Is eenmaal de hartstocht voor het spel ontwaakt, dan kan men nooit weten hoever een mensch medegesleept wordt.

Hier moet ook aan de modernste technische uitvinding worden gedacht, die voor de kinderwereld een onweèrstaanbare aantrekkingskracht heeft: namelijk de kinematograaf. Wanneer zich deze voorstellingen, die zoo verbluffend naar het leven worden wedergegeven, zich tot een gebied om op een karakter te wijzen beperken, dan zouden zij een werkelijk ideaal middel beteekenen. Helaas is dit niet altijd het geval. Zij brengen dikwijls opwindende of zedelijk meer dan bedenkelijke beelden, welker invloed op een jeugdig gemoed natuurlijk bijzonder sterk moet werken. Daarbij komt, dat de bioscopen zoowel als de theaters evenals automatische kijkkasten goedkoop en gemakkelijk toegankelijk zijn, zoodat de verleiding om ze te bezoeken dubbel groot is.

Behalve de vergiftiging der kinderzielen dreigt echter nog een ander gevaar, dat dikwijls waar te nemen is. Misdadigers tegen de zeden zoeken hunne offers niet zelden uit de schaar der in bioscopen samenstroomende kinderen, waardoor reeds velen in het ongeluk zijn gestort.

Voorts is het brandgevaar een bezwaar, hetgeen in zulke theaters het geval is en eveneens reeds zware offers heeft geeischt.

Het is de plicht der school en der ouders deze ongepastheid energiek te bestrijden en ervoor te zorgen, dat de kinderen niet ten allen tijde en vooral niet zonder toezicht zulke schouwburgen kunrten bezoeken. Niet minder echter is het de plicht der overheid de voorstellingen zoodanig te beperken, als dit in het belang van het algemeen noodzakelijk is.

De lectuur der kinderen. Boeken kunnen de beste vrienden, doch ook de ergste vijanden der menschen worden. Hoe schadelijk juist

Sluiten